ในสถานการณ์แห่งปี 2568…ที่มีการคาดการณ์กันว่า…เศรษฐกิจโดยภาพรวมไม่น่าจะโอเคนัก แถมยังมีโอกาสที่จะซึมยาวๆเลยก็ได้ กว่าจะฟื้นตัวกลับมา…น่าจะต้องใช้เวลาถึง 3 ปี ทำให้ทุกความเคลื่อนไหวของค่ายยานยนต์ล้วนแต่มีความน่าสนใจทั้งสิ้น สัปดาห์ที่ผ่านมา… “ไทยยามาฮ่า” ก็มีการเปิดตัวรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า รุ่นใหม่ รวมถึงการแถลงถึงเส้นทางของปีนี้วว่าจะเป็นเยี่ยงไร? ถือเป็นอีกค่ายใหญ่ที่มีความเคลื่อนไหว หลังจากที่ก่อนหน้านั้น “ไทยฮอนด้า” ก็มีการขยับตัวไปก่อนแล้ว “รามอินทรา” เชื่อว่า…การขยับตัวของทั้งสองค่ายนั้น ถือเป็นเรื่องที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ลองคิดดู…ถ้าไม่มีการขยับตัวอะไรเลย ในสถานการณ์ที่ยากลำบากจะเป็นเยี่ยงไร? สิ่งที่น่าสนใจกว่านี้… “รามอินทรา” ยังเชื่อว่ารถจักรยานยนต์เป็นอีกความจำเป็นในการดำเนินอาชีพของคนระดับล่าง ที่ยังไงก็ต้องมีสักคัน

นอกจากการเปิดตัวรถรุ่นใหม่แล้ว สิ่งที่จะตามมาน่าจะเป็นการจัดกิจกรรม เพื่อส่งเสริมการขายที่จะมีขึ้นในจังหวัดต่างๆ และนั่นจะส่งผลถึงเม็ดเงินหมุนเวียนที่จะตามมา จะมากหรือน้อยก็ยังโอเคกว่า ด้วยเหตุนี้แหละ “รามอินทรา” จึงอยากเห็นการขยับตัวของทุกค่ายรถจักรยานยนต์ เพราะถ้าไม่มีการขยับตัวอะไรเลย ลองคิดดูว่า…จะเป็นเยี่ยงไร? อย่างน้อยตลาดรถจักรยานยนต์ ถือเป็นเรื่องของคนหาเช้ากินค่ำ ก็คงไม่ต่างกันนัก เป็นความจำเป็นอย่างยิ่ง การที่มีทั้งการเปิดตัว มีทั้งการจัดกิจกรรม ที่จะกระจายไปตามจังหวัดต่างๆ มองมุมไหนก็เป็นเรื่องที่ดีทั้งนั้นแหละ “รามอินทรา” จึงยกนิ้วให้กับ “ไทยยามาฮ่า” อยากเห็นการขยับตัวเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ยังเชื่อในศักยภาพของไทยยามาฮ่า ยังเชื่อว่า…น่าจะมีเม็ดเงินให้คนระดับล่างได้เป็นต้นทุนในการดำเนินชีวิต จะมากหรือน้อยขอให้จัดบ่อยๆ ยังไงก็โอเค

“รามอินทรา” ยกนิ้วให้กับ “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย ที่ยังไงก็พยายามที่จะทำให้รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า มีการเคลื่อนไหวอยู่เป็นประจำ สิ่งที่อยากฝากถึง “เสี่ยหมู” อย่าลืมคิดถึงคนสื่อด้วยนะ เพราะวังวนวันนี้…คนสื่ออยู่กันด้วยความยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง “คนซัพพอร์ต” น้อยลงสวนทางกับคนสื่อที่มีมากขึ้นในสถานการณ์ที่ยากลำบากก็ยิ่งยากลำบากไปอีก เชื่อว่า…ทุกการขยับตัวย่อมส่งผลต่อเนื่องมาถึงคนสื่อโดยอัตโนมัติ ยอมรับว่า…คนบริษัทก็คงยากลำบากเหมือนกัน แต่ถ้าได้คอยซัพพอร์ตคนสื่อบ้าง ก้อ…คงจะเหลือคนสื่อน้อยลงไปเรื่อยๆ วันนี้แตกต่างจากวันวาน เมื่อจำนวนคนสื่อเยอะขึ้น ถ้าไม่สามารถดูแลได้ทั่วถึง ก็ขอแค่ดูแลเท่าที่พอจะดูแลได้ ยังไงก็ยังดีกว่า…ปล่อยให้คนสื่อดิ้นรนกันเอง

“รามอินรา” ยกนิ้วให้กับทั้งสองค่ายรถจักรยานยนต์ ยกนิ้วให้กับรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ขอบคุณ “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย ที่ยังคงคิดถึง และดูแล “ยวดยาน” เป็นอย่างดีเสมอมา ยังไง…ก็อยากให้ดูแลกันต่อไป มีอะไรพร้อมนำเสนอให้แบบไม่มีข้อแม้ เพราะนี่เป็นความรักความผูกพันที่มั่นคงตลอดไป

ยกนิ้วให้ “ไทยยามาฮ่า” กับทุกการขยับตัว

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

5 กุมภาพันธ์ 2568