รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 690
สัปดาห์ที่ 690 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “นุ้ย วิริยะ” นารีรัตน์ สิทธิปัญญาศิลป์
ไม่เคยติดเหมือนกันว่า…เส้นทางการรู้จักจนกลายเป็นความผูกพันนั้น อยู่บนเส้นทางแห่งความไม่แน่นอนได้เสมอ เพราะในโลกของความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่แน่นอนคือความไม่แน่นอนนั่นเอง ก้อ…เหมือนกับความสนิทกับ “นุ้ย” และคนวิริยะ ที่ “รามอินทรา” ยอมรับว่า…วันนี้วันนั้นแตกต่างกันไปแล้ว
แต่…ในเส้นทางของคนทำงาน ยังไงก็ยังคงต้องเจอะเจอกันคุยกัน ตามหน้าที่ของคนสื่อกับคนบริษัท ก้อ…เป็นเรื่องของความรู้สึกที่ยอมรับ ห้ามยากมากเมื่อเกิดขึ้นแล้วย่อมที่กลับมายากยิ่ง ทั้งๆที่ในความเป็นจริง “นุ้ย” ยังคงเป็นคนเดิมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง วิถีบริษัทเท่านั้นที่แปรเปลี่ยน
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “นุ้ย วิริยะ” ก้อ…แค่เสียดายวันเวลาที่ทำให้บางเรื่องราวไม่เหมือนเดิม ยอมรับว่า…ไม่น่าจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้ คงต้องให้เวลาช่วยเปลี่ยนแปลงความรู้สึกให้ “นุ้ย” กลับมาเป็นลูกสาวคนเดิม วันนี้ขอแค่อยากทำแบบที่ตัวเองต้องการ น่าจะโอเคเป็นที่สุดแล้วนะ
- “เทียน ยาม่า” อาภาวรรณ จันทร์มล
เพิ่งจะเจอกันเมื่อสัปดาห์ก่อนโน้น ก้อ…ยังคงได้รับการดูแลจาก “เทียน” เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเจ๊าะแจ๊ะมากขึ้น พูดเจื้อยแจ๊วแล้ว สมกับเป็นคนพีอาร์จริงๆ ก้อ…ถือเป็นบุคลิกของคนที่ทำหน้าที่นี้ ซึ่ง “เทียน” ทำได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่ขาดตกบกพร่อง และเสมอต้นเสมอปลาย
อีกความเป็น “เทียน” ที่มากกว่าความคุ้นชิน เป็นในหน้าที่เปื้อนยิ้มตลอดเวลา เป็นคนที่หัวเราะได้ทั้งวัน อยากรู้เหมือนกันว่า เวลาที่ “เทียน” โมโหหิว หน้าตาจะเป็นเช่นไร ตาจะเหลือกมากน้อยแค่ไหน สงสัยวันไหนเจอกัน จะลองยั่วให้โมโหสักครั้ง แต่คงยากเหมือนกันแหละ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “เทียน ยาม่า” ก้อ…แค่เขียนแซวๆ เล่นๆแหละ จริงๆแล้วอยากเห็น “เทียน” ยิ้มและร่าเริงแบบนี้แหละ เพราะจะทำให้ “คนสื่อ” อยากไปงานไทยยามาฮ่า และอยากนำเสนอข่าวคราวให้ โดยไม่มีเงื่อนไข ยังไงก็คงเป็นเรื่องที่โอเคกว่าที่จะทำให้ “เทียน” อารมณ์เสีย จริงมั้ยครับ
- “แตงกวา” นัฏพร หงษ์ทอง
นานๆครั้งจะได้เจอะเจอกับ “แตงกวา” สักครั้ง แต่ก็ยังคงบุคลิกเดิมเต็มร้อย พูดบ่อยยิ้มเยอะ ถือเป็นผู้ฟังที่ดีแต่ก็เป็นภาพที่คุ้นชิน แม้จะไม่เห็นบ่อยนัก เป็นเหมือนบุคลิกของ “คนซูซูกิ” ด้วยหรือเปล่า ที่เรื่องคุยปล่อยให้เป็นเรื่องของ “พี่ต้อม” เค้าว่าไปคนเดียว
แต่…ถ้าเป็นเรื่องงานไม่มีปัญหา “พี่ต้อม” ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยว “แตงกวา” กับทีมงานช่วยจัดการได้ ก้อ…แค่ล้อเล่นนะครับ จริงๆแล้ว ก็ช่วยกันแบบเป็นทีมนั่นแหละ เพราะยังไง “พี่ต้อม” ก็เป็นสาวสตรอง แข็งแรงอยู่แล้ว “แตงกวา” กับทีมแค่ช่วยแบ่งเบาภารกิจเท่านั้น ก้อ…โอเคแล้วค่ะ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “แตงกวา” อยากขอบคุณทีม ซูซูกิ ผ่านทาง “แตงกวา” นั่นแหละ ขอบคุณที่ยังคงเสมอต้นเสมอปลาย รัก “รามอินทรา” รัก “ยวดยาน” แบบรักจริงไม่ปล่อยมือกัน ทุกครั้งที่มีสาระสำคัญเป็นต้องได้เจอะเจอทีมซูซูกิ มากันแบบเต็มทีมทุกครั้ง ขอบคุณที่ยังคงดูแลกันเหมือนเดิม มาอย่างยาวนาน
- “อุ๋ย วอลโว่” ธัญญวรรณ ศุระศรางค์
ระยะนี้…คุยกันบ่อยมาก เพราะมีเรื่องราวของ “นายฝรั่ง” มร.คริส เวลส์ ที่ “รามอินทรา” จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจาก “นู๋ต่าย” ณัฏฐา จิตราคม เลยต้องเป็นภาระของ “อุ๋ย” โดยปริยาย ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะเป็นเหมือนคนวอลโว่อีกคนไปโดยอัตโนมัติ ที่รับงานส่งต่อมาจาก “นู๋ต่าย” ที่เป็นโรคติดประชุมไปแล้ว
ด้วยประการฉะนี้…ทุกครั้งที่มีเหตุต้องคุยกัน “นู๋ต่าย” จึงเหมือนต้องคุยกัน “อุ๋ย” ไปด้วย ก้อ…เป็นอีกคนทำงานที่ยอมรับว่า คุยแล้วสบายใจ เดี๋ยว “อุ๋ย” เป็นภาระ จัดการให้ทุกครั้ง สิ่งที่สบายใจกว่านั้น คุยได้ดูได้โวยวายได้เล็กน้อย ยังไง…เดี๋ยวก็เรียบร้อย โดยไม่ต้องอารมณ์เสียแม้แต่นิดเดียว
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “อุ๋ย” ก้อ…แต่อยากขอบคุณ ที่คอยเป็นภาระทุกเรื่องของวอลโว่ จนบางครั้งรู้สึกเหมือน “อุ๋ย” เป็นคนวอลโว่จริงๆ ไม่ให้แค่คนเอเจนซี ยังไงก็อยากให้ดูแลกันแบบนี้ตลอดไป แล้ววันไหนเจอกันจะได้เลี้ยงขอบคุณ เสียดาย…ปีใหม่ไม่ได้เจอกัน คิดถึงนะครับ “คุณอุ๋ย”
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง น่าสนใจหรือไม่? ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
11 กุมภาพันธ์ 2569
