สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” นั่งดูข่าวแล้วตกใจ เป็นเรื่องของแรงงาน ที่วันนี้…มีเป้าหมายอยู่ทางภาคตะวันออก โดยมีแรงงานจากภาคอีสานเดินทางมาทำงานมากที่สุด เท่าที่ฟังแบบคร่าวๆ วันนี้กับวันวานแตกต่างกันไปเยอะมาก เพราะบรรดาโรงงานจะไม่จ้างแรงงานแบบยาวๆ หรือดูแลกันจนเกษียณ บางแห่งจ้างกันเป็นเทอมๆก็มี และที่ฟังแล้วรู้สึกช็อค คนที่อายุเกิน 35 ปี อย่าได้ทำตัวให้น่ารำคาญเป็นอันขาด ถ้าขืนตกงานแล้วค้นหางานได้ยากยิ่ง เมื่อส่วนใหญ่จะรับกันที่อายุไม่เกิน 35 ปี อีกเรื่องที่น่าเป็นห่วง อายุการจ้างงานนั้น ไม่ได้ดูแลกันแบบยาวๆแล้ว และอีกเรื่องที่รู้กันมานานแล้ว คือแรงงานคนต่างด้าว ที่ราคาค่าแรงถูกกว่าแถมขยันแล้วก็ไม่เรื่องมาก มีปัญหาแต่เพียงขั้นตอนการทำงาน ที่อาจต้องซิกแซกบ้างเท่านั้น แต่…นายจ้างก็นิยมใช้บริการมากกว่าแรงคนไทยที่มากเรื่อง ก้อ…หยิบมา จอ…จ่อ…จ้อ กันแบบคร่าวๆ ใครอยากรู้รายละเอียดลองหาข่าวดูกัน

“รามอินทรา” อดคิดถึงตัวเอง และวิถีคนทำงานรุ่นดั้งเดิมไม่ได้ ที่ยังไงบริษัทหรือนายจ้างก็ยังดูแลและใส่ใจมากกว่า ดูแลกันจนกว่าจะเกษียณซึ่งปัจจุบันเหลือ 55 ปีแล้ว สมัยก่อนยังเกษียณกันที่ 60 ปี นี่ก็ได้ข่าวว่าจะขยับอายุเกษียณออกไปอีก เพราะวันนี้…จำนวนผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้นทุกปี ขณะนี้เด็กเกิดใหม่ก็ลดลงไปเรื่อยๆ คนรุ่นปัจจุบันไม่ค่อยใส่ใจกับการมีลูก แต่งงานแล้วก็อยู่กินเที่ยวกัน 2 คน สบายใจกว่า เรื่องจะไปห่วงตอนแก่ใครจะเลี้ยง เชื่อเถอะ…ลองมีเงินมีทองเหลือกินเหลือใช้ ลูกหลานเกาะแขนเกาะขาเต็มบ้านไม่หมด วันนี้…เกือบทุกประเทศทั่วโลก เริ่มคิดถึงปัญหา… “เด็กเกิดใหม่” กันจริงจังมากขึ้น เมื่อพบว่า…มีคนสูงอายุเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก แล้วเชื่อมั้ย? ปัจจุบันคนมีอายุยืนมากขึ้น ไม่รู้เป็นเพราะการรู้จักดูแลตัวเองเยอะขึ้นด้วยหรือเปล่า? สิ่งที่จะตามมา…ก็คือปัญหาการที่จะต้องดูแลคนสูงอายุมากขึ้นด้วย เป็นงบที่ทุกประเทศเริ่มมีปัญหาอีกด้วย

ก้อ…เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นและเป็นปัญหาที่จะต้องรีบแก้ไข โดยเฉพาะ…เรื่องการมีบุตร ซึ่งก็ต้องยอมรับ…การมีบุตรสักคนนั้น ภาระค่าใช้จ่ายนั้นแตกต่างจากวันวานเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นค่าดูแลค่ารักษา รวมไปถึงค่าเล่าเรียนที่มีจำนวนสูงจนน่าตกใจ แต่…ก็มีเรื่องที่เกิดขึ้นพร้อมกัน โรงเรียนอนุบาลหรือเด็กเล็ก เลิกและปิดกิจการไปค่อนข้างเยอะมาก พ่อแม่ไม่มีตังค์ไม่มีรายได้มั่นคงจริงๆ ก้อ…คงยากลำบากแล้วล่ะ คนที่แต่งงานกันแล้ว ปัญหาที่เริ่มต้องขบคิด จะมีลูกหรือไม่ มีแล้วใครจะดูแลใครจะกล้ารับประกันว่า…จะประคับประคองกันได้แบบไร้ปัญหา ทำให้อดคิดไปถึงเด็กที่เกิดจากครอบครัวระดับล่าง พ่อแม่หาเช้ากินค่ำ ถ้ามีแล้วจะดูแลเลี้ยงดูกันเยี่ยงไร? แค่คิดก็เหนื่อยแล้วล่ะ

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ เรื่อยเปื่อยแบบดูข่าวแล้วอดกังวลไม่ได้ ชีวิตนับจากนี้ ยิ่งยากลำบากจริงๆ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

23 กันยายน 2569