สิ่งที่เปลี่ยนแปลงในวันนี้…เป็นเรื่องของดินฟ้าอากาศ ที่บางครั้งฝนตกไม่ทั่วฟ้า ระยะห่างกันแค่กิโลเดียว ฝนก็ไม่ตกแล้ว รวมถึงอาการของฝนที่ตกไม่เหมือนวันวาน เคยสังเกตมั้ยว่า…ฝนจะตกไม่ติดต่อกันนานๆ ตกแป๊บๆเดี๋ยวก็หยุด น่าจะเป็นผลพวงจากธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงไปนั่นแหละ หรืออย่างแดดก็เหมือนกัน วันนี้แดดร้อนผิดปกติมาก ไม่เหมือนแดดเมื่อวันวาน ยังจำได้เลยว่าสมัยยังเป็นเด็กยังสามารถแอบไปเล่นกีฬากันได้ในช่วงพักเที่ยง เพราะแดดไม่ได้ร้อนแรงขนาดนี้ วันนี้…แค่เดินตากแดดแป๊บเดียว ยังแทบทนไม่ไหว ร้อนแสบผิวหน้าไปหมด ก้อ…คงเป็นเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติที่มีคนชอบพูดเสมอๆว่า ธรรมชาติลงโทษเพราะคนไปทำลายธรรมชาติมากขึ้นทุกวัน โดยแฉพาะคนที่ชอบตัดไม้ทำลายป่า เชื่อเถอะ…บทสุดท้ายไม่น่าจะโอเคนักหรอก

สำหรับ “รามอินทรา” ยอมรับว่า…วันนี้ชีวิตความเป็นอยู่เปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก โดยเฉพาะเรื่องอาหารการกินที่กินน้อยลง ไม่ค่อยคิดจะเสาะแสวงหาของกินของอร่อย เมื่ออร่อยแค่ไหนก็กินได้นิดเดียว เลยหากินเอาแนวๆที่ตัวเองอยู่ ไม่ว่าจะเป็นแถวออฟฟิศหรือแถวบ้าน แล้วเชื่อมั้ย วันนี้ของอร่อยนั้นลดน้อยลงไปทุกวัน อะไรที่เคยกินแล้วอร่อย ไม่เคยคิดได้แบบที่เคยกิน มีความรู้สึกว่า กระเพาะเล็กๆ เรียวๆ ยิ่งเรื่องน้ำหนักตัวยิ่งไม่ต้องพูดถึงจากที่เคยน้ำหนักพุ่งสูงไปจนเกือบ 90 กิโล วันนี้เหลือแค่ 73-74 กิโลเท่านั้น แต่ที่โอเคขึ้นคือรู้สึกเดินเหินได้คล่องตัว ก้อ…พยายามหางานทำแทนการออกกำลังกาย เพื่อจะได้ไม่ปวดโน่นปวดนี่ แต่ก็มักจะถูกทักเสมอๆว่าทำไมผอมลงไม่สบายหรือเปล่า? เพราะวันนี้…เสื้อผ้าเก่าๆหยิบกลับมาใส่ได้อีกแล้ว เลยไม่แปลกใจที่จะถูกทักเรื่องผอมลง ด้วยผอมลงจริงๆ

อีกเรื่องหนึ่งที่เปลี่ยนไป วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ แทบไม่ได้ออกไปไหน บางครั้งครอบครัวเค้าไปเดินห้างกัน “รามอินทรา” ยังปฏิเสธขออยู่บ้าน นั่งเขียนหนังสือดูทีวีไปตามเรื่อง เรื่องดูทีวีก็เหมือนกัน ดูเพื่อให้คิด ไม่ใส่คิดเรื่องแค่คิดด้วยเวลาจะได้ไม่เหงา ดูไปนอนไปดูโทรทัศน์ไป พอได้เวลาก็นอน ทุกวันนี้นอนเร็วขึ้น ไม่เกิน 4 ทุ่มครึ่ง เป็นอันจบข่าว ส่วนเรื่องกินตอนเย็นที่มีคนห่วงว่านจะอ้วน เพราะกินแล้วนอน ก้อ…ไม่มีปัญหา เมื่อกินข้าวประมาณ 5 โมงเย็น ไม่เกิน 6 โมง จบแล้วก็แทบไม่ได้กินอะไรอีกเลยนอกจากผลไม้ แล้วเรื่องน้ำอัดลม เลิกคบไปนานแล้ว นานๆครั้งถ้าอยากกินหวานๆ ก็น้ำแดงเฮลบลูยบอยนั่นแหละ เติมน้ำก็กินได้เลย แต่ก็ไม่บ่อยจะกินเวลารู้สึกโหยๆ บ้างเป็นบางครั้ง

เป็นวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปจริงๆ แต่ก็ทำให้ตัวเอง รู้สึกโอเคขึ้น ร่างกายโอเคขึ้น ซึ่งก็เป็นไปตามวัยนั่นแหละ คนอายุเกินเลข 7 แล้ว ยังมีความสุขยังมีงานทำถือว่าสุดๆแล้วล่ะ

ขอบคุณ “เจ้านายใจดี” ที่ชื่อ ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ด้วยนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

15 กรกฎาคม 2569