ล่วงสู่ปี 69 แล้ว…คำถามของวันนี้…อยากรู้ว่าแวดวงยานยนต์ไทยจะเป็นเยี่ยงไร? คนทำงานจะยังคงเหนียวแน่นกับสถานการณ์ของตัวเองต่อไปอีกมั้ย เมื่อปี 68 ที่ผ่านมานั้น…ถือเป็นอีกปีที่ยากลำบาก ค่ายรถยนต์บางค่ายยอดขายหดหายไป อดคิดไม่ได้ว่า…จะมีคนหดหายไปอีกหรือไม่? เมื่อห้วงเวลาที่ผ่านมา เริ่มเจอะเจอคนรู้จักหรือที่เรียกว่า… “คนยานยนต์” นั้นเหลือไม่เท่าเดิม ใครยังสามารถรักษาเงินเดือนไว้ได้ โชคดีที่สุดแล้วล่ะ ยกตัวอย่าง “ฝน” ศิริพร สุวรรณศรี ที่ “รามอินทรา” รู้จักตั้งแต่ยังเป็น “คนออดี้” จนโยกเยกมาเป็น “คนดวงดาว” อยู่กับรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ มาจนคิดว่าน่าจะอยู่จนเกษียณแล้วล่ะ สุดท้าย…วังวนชีวิตก็ต้องยอมรับ กลับไปเป็น “คุณแม่” ดูแลลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพอดี ก้อ…เป็นวิถีที่เชื่อว่า “ฝน” เองก็ไม่เคยคาดคิด นี่เป็นลิขิตชีวิตที่ยากจะหลีกเลี่ยง แต่…ก็ยังโชคดีที่มี “เงินทุน” ติดตัวให้เป็นต้นทุนสำหรับอนาคตของลูกชาย ขอให้โชคดีนะ “ฝน”

ปี 69…เส้นทางของ “รามอินทรา” ก้อ…จะยังคงทำงานเป็น “คนสื่อสิ่งพิมพ์” ที่ยังคงหลงเหลืออยู่เพียงฉบับเดียว ที่ยังคงมั่งคงและได้รับการดูแลจากคนยานยนต์ เป็นอีกความรักความผูกพันที่ทำให้รู้สึกเป็นอีกความสำเร็จที่ไม่เคยคาดคิด ไม่คิดว่า…จะมีอาชีพเป็นคนเขียนหนังสือ ไม่คิดว่าจะมีคนติดตามเช่นทุกวันนี้ ยิ่งในห้วงเวลาที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ถูกมองว่าเป็นสื่อล้าสมัย เป็นสื่อที่หาคนสนับสนุนได้ยากขึ้น แต่ “รามอินทรา” ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า… “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังคงมีคุณค่า เป็นคุณค่าที่ต้องคิด ต้องพยายามหาจุดยืนของตัวเอง เพื่อให้ได้รับการยอมรับ ยอมรับว่าตัวเองอาจจะโชคดีที่มีพรสวรรค์ แต่เท่านี้คงยังไม่เพียงพอกับการจะไขว่คว้าความสำเร็จ ต้องมีพรแสวงเป็นองค์ประกอบอีกด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่ยาก และต้องใช้ความอดทนสูงยิ่ง ในยุคที่ “รามอินทรา” ยังเป็นละอ่อนนั้น เป็นยุคของการแข่งขันอย่างแท้จริง แทบไม่มีใครสอนใคร อย่างมากก็แค่แนะนำอย่างเก่งก็ให้โอกาส ทุกคนจะใช้โอกาสได้หรือไม่? เท่านั้นเอง

ด้วยเหตุนี้…ชีวิตของ “รามอินทรา” ถือว่า…เดินทางมาไกลกว่าที่เคยคิด เพราะไม่เคยคิดจะมาเป็น “คนเขียนหนังสือ” แต่เคยคิดอยากเป็น “คนวาดรูป” มากกว่า ยิ่งวันแรกที่ต้องเดินเข้าแวดวงคนหนังสือพิมพ์ ยิ่งไม่อยากเชื่อเพราะไม่ได้มาเส้นทางนี้เลย สุดท้าย…ชีวิตก็เป็นไปตามเส้นทางและโอกาสที่เปิดช่วงให้ โชคดีที่ประสบความสำเร็จ โชคดีที่มีพรสวรรค์ โชคดีที่ได้เจอ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ที่เป็นคนให้โอกาส สุดท้าย…โชคดีที่ได้เจอทีมงานที่เป็นอีกองค์ประกอบสำคัญของความสำเร็จ สุดท้าย…ขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยย่อท้อ แม้จะเจอะเจอปัญหา และอุปสรรคมากมาย จนสามารถก้าวเดินฝั่งฝันได้สำเร็จ มีชีวิตที่มีความสุขในระดับหนึ่ง มีครอบครัวที่มีความสุข และสมบูรณ์ มีสุขภาพที่แข็งแรง และสามารถดูแลตัวเองให้แข็งแรง และมีกินมีใช้ ในระดับที่ไม่เดือดร้อน

ขอบคุณตัวเอง ขอบคุณพรสวรรค์ที่มีมา

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

31 ธันวาคม 2568