สัปดาห์ที่ผ่านมา…ได้คุยกับพรรคพวกคนบริษัท ดีใจที่ได้ยินเค้าบอกว่า…ยังชอบที่จะอ่านหนังสือมากกว่าดูออนไลน์ อาจเป็นเพราะความคุ้นชินในวิถีการนำเสนอ ที่มีรายละเอียดมากกว่า รวมถึง…สิ่งพิมพ์ยังมีคนเขียนที่แตกต่างไปตามบุคลิกของแต่ละคน ทำให้ได้รับรู้ข้อมูลที่เป็นข้อมูลมากกว่าการได้รับข่าวสารที่ส่วนใหญ่จะเป็นข่าวจากแต่ละค่ายยานยนต์ ที่ไม่ค่อยจะแตกต่างกันนัก เป็นการส่งข่าวที่เป็นเหมือนข่าวแจกนั่นแหละ ที่ดีใจ…เค้ายังบอกอีกด้วยว่า ยังเป็นเจ้าประจำในงานเขียนของ “รามอินทรา” ที่เป็นความแตกต่างและเป็นตัวเอง รวมถึง…การยืนยันจะยังคงให้การสนับสนุนกันต่อไป โดยเฉพาะ…หนังสือพิมพ์ยวดยานที่มีเอกลักษณ์ชัดเจน ทั้งการนำเสนอข่าวสาร ทั้งการเขียนในแง่มุมลึกๆ ที่ทำให้ได้รับรู้ความเคลื่อนไหวในแวดวงคนยานยนต์ แบบหาอ่านที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ก้อ…รู้สึกยินดีและถือโอกาสขอบคุณที่ยังคงติดตามและสนับสนุนกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ

จากผลพวงที่ได้รับนี้ เป็นเหมือนมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ที่ยั่งยืน เป็นเหมือนต้นทุนสำคัญ ที่ทำให้ “รามอินทรา”  นำมาต่อยอดเป็น “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่ยังมีความแตกต่างและเป็นตัวเอง ไม่ได้มุ่งหวังจะให้โด่งดัง ไม่ได้มุ่งหวังจะให้เป็นเว็บไซต์ที่โด่งดัง แต่…ยังไงก็ยังเป็นอีกพื้นที่ที่ทำให้สามารถสื่อสารถึงคนบริษัทที่ตกหล่นจากการเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ยวดยานนั่นทำให้ “เว็บไซต์…รามอินทรา” มีวิถีที่แตกต่างออกไป นอกจากข่าวคราวแล้ว ยังมีคอลัมน์อีก 4 คอลัมน์ที่ “รามอินทรา” พยายามที่จะหาข้อมูลมาเขียนได้อ่านกัน ก้อ…เป็นตัวตนของ “รามอินทรา” นั่นแหละ ข้อมูลที่เขียนก็จะให้แตกต่างจาก “ยวดยาน” เผื่อจะเป็นอีกพื้นที่ที่ “คนยานยนต์” สามารถติดตามได้ วันนี้…ก็ผ่านพ้นมาเกินกว่า 10 ปีแล้วล่ะ ต้องดำเนินคู่กันไปกับ “ยวดยาน” นั่นแหละ ยังไงก็อยากให้ “คนยานยนต์” ช่วยดูแลให้สามารถอยู่ได้ด้วยนะครับ

อีกความรู้สึกที่จับต้องได้ วันนี้วิถีแห่งคนที่ยังเป็น “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” นั้น หดหายไปค่อนข้างเยอะ เพียงแต่ยังโชคดีที่ “รามอินทรา” ยังมีหนังสือพิมพ์ยวดยาน เป็นอีกแหล่งข้อมูล ไม่ยังงั้นคงเขียนได้ยากมากขึ้น ก้อ…จะพยายามจัดทำ “เว็บไซต์…รามอินทรา” เพื่อให้ถูกใจทุกคนมากที่สุด พยายามที่จะหามุมที่แตกต่างจาก “ยวดยาน” มาเขียน โดยเฉพาะ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ที่เป็นเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” เป็นคนพีอาร์ซะส่วนใหญ่ ก้อ…ดีใจที่หลายคนนั้น ดีใจที่ได้กลายมาเป็น “ตัวละคร” ให้ “รามอินทรา” หยิบมาจุ๊กจิ๊ก ซึ่งมีรายชื่ออยู่ในกลุ่มที่หยิบมาเขียนถึง เกินกว่า 30 คน ประมาณ 8 สัปดาห์แหละ เผลอแป๊บเดียว จนกลับมาถึงอีกแล้ว บางครั้งเล่นเอามึนไปเหมือนกัน เพราะ…เผลอแป๊บเดียวจริงๆ วนกลับมาเขียนถึงอีกแล้ว แต่ก็พยายามจะเขียนให้น่าอ่านที่สุดแหละ

สัปดาห์นี้… “รามอินทรา” ยังคงเขียนถึง สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันจะได้มีพลังเขียนให้อ่านกันบางๆ

รักและคิดถึงทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

23 กรกฎาคม 2568