ปลอดภัยไว้ก่อน ฉบับ 1,172 เรื่องของ…คนขี่รถจักรยานยนต์ เรื่องของ…ไม่เคารพกฎจราจร เรื่องของ…สามัญสำนึก

ไม่ได้เขียนเรื่องการห้ามจอดรถยนต์ตามถนนและในหมู่บ้านมาสักระยะแล้ว แต่ครั้งนี้…อดเขียนไม่ได้กับภาพการจอดรถของบรรดาคนขี่รถจักรยานยนต์ เมื่อกลายเป็นว่า…ห้ามจอดแค่รถยนต์เท่านั้น เพราะยังเห็นรถจักรยานยนต์จอดกันเต็มไปหมด เลยอยากรู้ว่า…ทำไมไม่ห้ามด้วย เมื่อยังไงถ้ารถจักรยานยนต์ยังจอดได้ ก็ไม่ต่างจากรถยนต์หรอก ความกว้างก็เท่ากับรถยนต์นั่นแหละ แถมยังจอดกันแบบนึกอยากจอดก็จอด แค่ 2-3 คันเหมือนกับรถยนต์จอดคันหนึ่งแล้ว สุดท้าย…เหมือนไม่มีประโยชน์อะไร ถนนมีรถจักรยานยนต์จอดแทนรถยนต์ ช่วงเวลาเร่งด่วนจึงได้เห็นรถติดกันยาวเหยียด อยากรู้…ทำไมไม่ห้ามเหมือนกัน ห้ามรถยนต์ ก็ต้องห้ามรถจักรยานยนต์ด้วย ไม่ยังงั้นก็คงไม่มีประโยชน์ ยังไงถนนก็แคบอยู่ดี ฝากให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ที่มีหน้าที่ช่วยพิจารณาดูด้วยว่า ควรห้ามเหมือนกันหรือไม่?
อีกเรื่องหนึ่งที่เห็นเยอะขึ้นทุกวัน เป็นวีรกรรมของคนขี่รถจักรยานยนต์นี่แหละ ไม่รู้รีบร้อนอะไรขนาดไหน ไฟเขียว ไฟแดง กูไม่สน มีช่องว่างเป็นฝ่าไปหมด ก้อ…เห็นจอดติดไฟแดงด้วยกันนี่แหละ เผลอแป๊บเดียว มันฝ่าไฟแดงออกไปทันที บางครั้งก็เห็นเจ้าหน้าที่ยืนอยู่แถวๆ นั้นแหละ แต่…ก็ไม่มีปัญหาอะไร เชื่อเถอะ…อีกหน่อยก็จะเหมือนพวกชอบขี่สวนทางนั่นแหละ พอไม่มีใครทำอะไร วันนี้…เรื่องการขี่สวนทางจึงเป็นเรื่องปกติ เป็นความถูกต้องไปแล้ว คนที่ขับรถยนต์ต้องคอยระวัง หรืออย่าได้บีบแตรเป็นอันขาด เดี๋ยวมีปัญหา เดี๋ยวมีเรื่อง คนประเภทนี้ไม่ยุ่งด้วยเป็นเรื่องที่ดีที่สุด หรือเพราะทุกคนคิดแบบนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจก็คิดเหมือนกัน สุดท้าย…ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย จนวันนี้…การขี่รถจักรยานยนต์สวนทาง กลายเป็นความถูกต้องไปโดยอัตโนมัติ
เรื่องการขี่รถจักรยานยนต์สวนทาง ก้อ…ไม่ต่างจากคนที่ชอบขี่บนฟุตบาทนั่นแหละ วันนี้พอมีการเอาจริงเอาจัง รวมถึงการไม่ยอมของคนที่ใช้ทางเดินบนฟุตบาท มีการต่อต้านมากขึ้น จนมีการเอาจริงเอาจัง วันนี้…เลยแทบไม่ได้เห็นคนขี่รถจักรยานยนต์บนฟุตบาทอีก หรือจะมีการเป็นแค่หลงๆ ซึ่งทางการขี่รถจักรยานยนต์สวนทาง ถูกเอาจริงเอาจังบ้าง จับจริง ปรับจริงบ้าง เชื่อว่า…น่าจะได้รับการแก้ไขหรือไม่ มีคนกล้าขี่เหมือนอย่างทุกวันนี้ที่ทุเรศมาก…มันขี่ซะเร็วอย่างกับวิ่งถูกเลนยังไงยังงั้น ทุกเรื่องที่เขียนเป็นเรื่องของสามัญสำนึกอย่างแท้จริง ทั้งคนกระทำและคนรักษากฎหมาย ถ้ามีจิตสำนึก มีความรับผิดชอบ คิดถึงหัวอกของคนอื่นบ้าง เชื่อว่า…เรื่องที่ไม่ถูกต้องก็คงจะไม่เกิดให้ได้เห็นเหมือนเช่นทุกวันนี้ ที่นับวันยิ่งเยอะขึ้น
ฝากไว้ด้วยนะครับ เรื่องของสามัญสำนึกคงเกิดขึ้นไม่ได้หรอก ถ้าไม่มีการเอาจริงเอาจังจากคนที่รับผิดชอบ
จริงมั้ยครับ





