สัปดาห์ก่อน… “รามอินทรา” มีโอกาสได้นั่งคุยกับ “ฑล มัลติโก” ฝ่ายภาพของกรังด์ปรีซ์กรุ๊ป ที่วันนี้มีสถานภาพเหมือนกันเป็น “คนเกษียณ” ที่ยังไม่รู้ว่า…จะหมดอายุความเมื่อไหร่ ด้วยมีสัญญาปีต่อปี ก้อ…คุยกันหลากหลายเรื่องราว รวมถึง…เส้นทางของการเป็น “คนกรังด์ปรีซ์” ที่ทอดยาวเป็นสิบๆปี ผ่านเรื่องราวมาเยอะแยะมากมาย “ฑล” กับ “รามอินทรา” ถือว่าสนิทจนสามารถพูดจากันตรงๆแรงๆได้ เป็นฝ่ายภาพที่รู้มือรู้ทางกันเป็นอย่างดี ใครจะมองมุมไหนแตกต่างกับ “รามอินทรา” เป็นเรื่องของมุมมอง แต่สำหรับ “ยวดยาน” ภาพ “คนบริหาร” จากหลายบริษัทที่ปรากฎอยู่ใน “ยวดยาน” นั้น ส่วนมากจะเป็นฝีมือของ “ฑล” นี่แหละ และเป็นอีกเหตุผล…ที่ “คนบริษัท” จะคุ้นเคยและรู้จัก รวมถึงยอมรับในฝีมือการถ่ายภาพ ซึ่งก็เป็นนานาจิตตังของแต่ละคน ที่ต้องมีทั้งคนชอบและคนไม่ชอบ ที่สำคัญ…ต้นทางของการนำมาใช้งานที่แตกต่างกันอีกด้วย

อีกเหตุผลที่ “รามอินทรา” ชอบใช้บริการของ “ฑล” อาจเป็นเพราะทำงานด้วยแล้วสบายใจ ที่สามารถออกความเห็นและวิพากย์วิจารณ์แบบตรงๆไม่ต้องอ้อมค้อม และก็ไม่มีอะไรมากเรื่อง จบงานแล้วจบ เพราะเหตุผลเดียวกัน อยากให้ภาพออกมาดีที่สุด ตรงตามที่ “รามอินทรา” อยากได้มากที่สุด ซึ่งก็บ่อยครั้งที่คุยกันเหมือนทะเลาะกัน และส่วนใหญ่เป็น “รามอินทรา” นี่แหละ ที่จะใส่อารมณ์มากกว่า ยังไม่เคยเห็น “ฑล” ออกอารมณ์เลย ก้มหน้าก้มตาถ่ายภาพ และทำตามที่ “รามอินทรา” อยากได้ อีกงานประจำเป็นการถ่ายภาพทีมงานยวดยาน เพื่อนำมาจัดทำเป็น “การ์ดเชิญ” งานครบรอบ รวมถึงการใช้งานใน “ยวดยาน” อีกด้วย ไม่รู้เป็นเพราะไม่เถียงไม่หือไม่อือหรือเปล่า ทำให้ “รามอินทรา” ติดใจและใช้บริการถ่ายภาพของ “ฑล” จนกลายเป็นเจ้าประจำกันเรื่อยมา

อีกเรื่องที่อยากหยิบมาเล่ากันขำๆ เป็นการถ่ายภาพ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ซึ่งบางครั้งก็ไม่อยากให้ช่างภาพเป็น “ฑล” แต่ก็เลือกไม่ได้ เพราะ “รามอินทรา” จะเลือก “ฑล” เป็นหลัก แต่…ก็จะมีกรรมวิธีที่จะทำให้ “เจ้านาย” แฮปปี้มากขึ้น ก่อนถ่ายก่อน “เจ้านาย” จะมาถึง “รามอินทรา” กับ “ฑล” ก็จะไปเลือกมุมสวยๆ และคิดว่าใช่ เอาไว้ก่อน แล้วให้ “ฑล” ลองเก็บภาพโดยมี “รามอินทรา” เป็นนายแบบ เพื่อเป็นตัวอย่างให้ “เจ้านาย” เลือก รวมถึงห้าม “ฑล” สั่งหรือบอกให้แอคชั่นให้ “เจ้านาย” นั่นคือ “ฑล” มีหน้าที่กดชัตเตอร์ แล้วให้ “เจ้านาย” แอคชั่นตามใจชอบ ผลออกมาโอเคเลย แหม่…ไม่โอเคได้ยังไง เมื่อ “เจ้านาย” แอคชั่นเป็นคนธรรมชาติมาก จะยิ้มจะล้วงกระเป๋าจะทำอะไร “ฑล” กดชัตเตอร์แบบรัวๆ ก้อ…กดเป็นร้อย เลือกเอาแค่สิบถ้าขืนยังไม่โอเค ก้อ…ไม่ต้องต่อสัญญา ปล่อยให้เกษียณอายุไปเลย สุดท้าย…จบแบบ “เจ้านาย” โอเค

ก้อ…เป็นเรื่องที่หยิบมาเขียนแบบ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกันแบบขำๆ แต่ก็เป็นเทคนิคที่เกิดขึ้นแบบแก้ปัญหา แล้วก็โอเคซะด้วย เป็นอีกมุมทำงานที่อยากบอก ขอแค่เข้าใจกันขอแค่ให้โอกาสกัน ขอแค่เชื่อมั่นกัน และขอแค่ให้ “เจ้านาย” โอเค

เอวัง…ก็มีด้วยประการฉะนี้

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

1 พฤษภาคม 2567