ระยะนี้…อะไร…อะไร…เริ่มเข้าสู่วังวนปกติมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าจะยังมีความห่วงใยในเรื่องของโควิด-19 ที่ทำท่าจะเป็นโรคชนิดใหม่ เป็นโรคประจำถิ่น มีโอกาสติดแบบไม่มีเหตุผล แต่…ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับการใช้ชีวิตมากนัก ขอแค่ระวังตัวการ์ดยังไม่ตก พกหน้ากากพกเจลและล้างมืออยู่เสมอๆ น่าจะทำให้สามารถดำรงชีวิตให้มีความสุขได้มากขึ้น ที่ผ่านมากว่า 3 ปี น่าจะทำให้ต้องกลับมาทำงานแบบจริงๆจังๆมากขึ้น ตกงานช่วงนี้ไม่อยากนึกถึง ชีวิตจะย่ำแย่ขนาดไหน ที่สำคัญ…ต้องเหลือบมองเพื่อนร่วมงานด้วย ไม่ใช่คิดแต่ตัวกูเท่านั้น เพราะโอกาสที่จะถูกคัดออก มีสิทธิ์เป็นไปทั้งนั้น อย่าคิดว่า…ทำยังไงก็ยังทำงานต่อไป ไม่มีใครมีสิทธิ์เหนือใคร ทุกที่ทำงานมีกติกาเหมือนกัน โดยเฉพาะ…ขาดลามาสาย ต้องระวังให้จงหนัก

อีกเรื่องที่ชัดเจนขึ้น โอกาสที่ได้เจอะเจอกับ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา เมื่อทุกอย่างเข้าสู่วังวนปกติ มีเรื่องที่ต้องเจอกัน ซึ่งที่ผ่านมาด้วยเรื่องของโควิด-19 ต้องตัวใครตัวมันจนแทบไม่ได้เจอหน้าแบบใกล้ชิด สัปดาห์ก่อน…ถูกเรียกไปคุยเรื่องงาน “เจ้านาย” ยังถามเรื่องอายุ แล้วพูดว่า…คุณ 72 ผม 80 ยังชอบทำงานยังมีความสุขกับการทำงาน ถือเป็นความโชคดีที่ยังมีงานให้ทำ ทำแล้วสนุกทำแล้วมีความสุข ก้อ…ไม่เข้าใจกับคนบางคน แทบจะเช้าชามเย็นชาม มาทำงานก็สาย แล้วไม่ค่อยสนใจหรือใส่ใจกับการทำงาน แล้ว “เจ้านาย” ก้อ…สรุปสั้นๆ ไม่รู้ถ้าตกงานบ้าง จะรู้สึกบ้างมั้ย? เมื่อมีงานทำล้วยังไม่โอเค ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ฟังแล้ว “รามอินทรา” ยังรู้สึกและคิดถึงคนที่เป็นอย่างที่ “เจ้านาย” พูด ไม่รู้ว่าจะคิดยังไง บางทีก็อยากให้มาได้ยิน คนอายุ 80 พูดบ้าง

ยอมรับ…ทำงานกับ “เจ้านาย” เป็นอีกประสบการณ์ที่อยากบอกเจอมาเกือบครึ่งชีวิต เพราะเข้าออก “กรังด์ปรีซ์” 3 รอบแล้ว จนสุดท้าย…ตอนมาทำ “ยวดยาน” นี่แหละ ที่ “เจ้านาย” บอกเหมือนเป็นคำสั่งกลายๆ ไม่ต้องลาออกอีกแล้วนะ สงสัยคงต้องอยู่ให้ไล่ออกนั่นแหละ ก้อ…72 ขวบแล้ว คงไม่อยากย้ายหรือลาออกหรอก ตั้งใจจะทำให้ “ยวดยาน” อยู่ยาวๆ คงต้องอายุยืนแบบ “เจ้านาย” นั่นแหละ ก้อ…เป็นอีกวังวนชีวิตของคนทำงานสมัยวันวาน ที่แตกต่างจากคนทำงานสมัยวันนี้ ขนาดที่งานทำยังมาทำงานสาย ไม่อายเพื่อนๆที่นั่งทำงานอยู่แล้วบ้างหรือ? ขอบคุณ “เจ้านาย” มีมอบโอกาสให้ทำ “ยวดยาน” จนมีงานทำแบบมั่นคง และหยิบมาเขียนแบบ จอ…จ่อ…จ้อ ในสัปดาห์นี้ โชคดีเป็นอย่างยิ่ง

ขอบคุณ “เจ้านาย” ที่ชื่อ ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

14 มิถุนายน 2566