รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 716
สัปดาห์ที่ 716 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 3 คน 3 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “นู๋อร” อร รักติประกร
ล่าสุด….เจอกันแค่ทักทายกัน โดยไม่ได้คุยอะไรกันเลย “รามอินทรา” เลยรู้แค่ว่า “นู๋อร” น่าจะเพิ่งกลับมาจากการไปเที่ยว ซึ่งเป็นสไตล์ที่คุ้นชินอยู่แล้ว ช่วงเวลาทำงานก็ทำแบบคนอดอยาก ช่วงเวลาจะเที่ยวก็เที่ยวเหมือนคนไม่เคยเที่ยว ทั้งๆที่ไปมาหมดแล้วจนเป็นเรื่องปกติ
ก้อ…สไตล์ของ “นู๋อร” แหละ ที่ทำตัวเหมือนคนผลุบๆโผล่ๆ ใครที่เป็น FC อาจเป็นงง แล้วก็ไม่ใช่เพิ่งจะเป็น เป็นบุคลิกเฉพาะตัวที่ห้ามลอกเลียนแบบ โดยเฉพาะ…ห้วงเวลาทำงานจะทำแบบไร้วันพัก เดี๋ยวอยู่บริษัทเดี๋ยวไปต่างจังหวัด เดี๋ยวโผล่ไปเมืองนอก สุดท้าย…ก้อ… “นู๋อร” นะคะ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “นู๋อร” ก้อ…แค่อยากบอก วันนี้กับวันวานระหว่างเรา 2 คน นั้นเปลี่ยนแปลงไป ด้วยอาจเป็นเพราะวิถีแห่งชีวิตที่เปลี่ยน ก้อ…ขนาดกริ๊งกร๊างยังแทบไม่มี ส่วนเรื่องจะเจอตัวกันเป็นๆยิ่งยาก ทั้งๆที่ไม่มีอะไรในกอไผ่ แค่ไม่ได้เจอกันเท่านั้นเอง ลองเจอกันสิ…เม้าท์แหลก จริงมั้ย “นู๋อร”
- “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์
ถ้าเขียนไปคงไม่มีใครเชื่อ “รามอินทรา” กับ “ปิ๋ว…ปิ๋ว” บางวันแทบไม่ได้คุยกันเลย โดยเฉพาะ…วันปิดเล่ม เพราะงานที่ต้องบอกเยอะมาก รวมถึงงานเอกสารก้อ…บานเบอะ เป็นต้นเหตุให้ “ปิ๋ว…ปิ๋ว” ก้มหน้าก้มตาอยู่กับงานตรงหน้า เรื่องจะคุยกับใคร เดี๋ยวงานจะไม่เสร็จนะคะ
ด้วยเหตุนี้…บางวัน “รามอินทรา” ก้อ…ได้คุยกัน แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องงานนั่นแหละ ถือเป็นเรื่องปกติและเป็นภาพความคุ้นชิน ที่จะเห็น “พี่ปิ๋ว” นั่งก้มหน้าก้มตาทำงาน และทุกคนก็รู้และเข้าใจ เลยปล่อยให้ “พี่ปิ๋ว” ทำงานไปแบบคอยแอบมองไป ก้อ…เป็นห่วง “พี่ปิ๋ว” แหละ จริงมั้ยล่ะ
“รามอินทรา” จุ๊กจ๊กถึง “ปิ๋ว…ปิ๋ว” ก้อ…แค่เป็นห่วงเหมือนทุกครั้งที่เขียนถึงแหละ งานก็เยอะสุขภาพก็ต้องดูแล แต่…ทุกคนก็รับรู้ว่า “พี่ปิ๋ว” นั้นงานเยอะ แต่…ก็พร้อมที่จะคอยซัพพอร์ต ถ้าหาก “พี่ปิ๋ว” อยากให้ช่วยเหลือ ยังไงก็อยากให้สุขภาพแข็งแรง และมีความสุขในครอบครัวนะคะ “พี่ปิ๋ว”
- “กิ๋ง…กิ๋ง” ศุภรางศุ์ อนุชปรีดา
ระยะนี้… “รามอินทรา” กับ “กิ๋ง…กิ๋ง” มีเรื่องต้องคุยกันบ่อยครั้งมาก ต้องมีหลากหลายเรื่องราวที่ต้องคุยกัน สิ่งหนึ่งที่ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งนานวันยิ่งเข้าใจ ยิ่งนานวันยิ่งยอมรับความปรารถนาดีที่มีให้กัน ด้วยอาจเป็นเพราะ…วิถีคนทำงานของ “กิ๋ง” นั้น มีความเชื่อโยงกันโดยอัตโนมัติ
เมื่อเป็นเยี่ยงนี้…เรื่องราวของ “กิ๋ง…กิ๋ง” จึงเป็นเหมือนเส้นทางที่ “รามอินทรา” มองเห็นมาโดยตลอด มีอะไรก็กริ๊งกร๊างมาคุยกัน ก้อ…ไม่เคยคิด เหมือนเป็นอีกน้องสาวคนหนึ่ง ที่รู้สึกมีความห่วงใย และผูกพัน จนอาจพูดได้ว่า มีอะไรที่เป็นการเปลี่ยนแปลง จะต้องกริ๊งกร๊างคุยกันเสมอๆ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “กิ๋ง…กิ๋ง” ก้อ…แค่อยากขอบคุณสำหรับมิตรภาพและความผูกพัน จากวันแรกที่รู้จักจนถึงวันนี้ เป็นบทพิสูจน์ได้เป็นอย่างดี ไม่มีอะไรเหลือว่าคำว่าเข้าใจและอภัย มีอะไรก็สามารถพูดคุยกันได้แบบตรงๆ ขอบคุณ “น้องสาว” คนนี้ ที่ยังผูกพันกันแบบยั่งยืน ขอบคุณจริงๆ
ครบถ้วน 3 คน 3 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง น่าสนใจหรือไม่? ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
12 สิงหาคม 2569
