รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 715
สัปดาห์ที่ 715 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “จิม เกรทวอลล์” ธิราภร ย้อยแสง
วันนี้…นอกจากจะต้องดูแลตัวเองให้แข็งแรงแล้ว ยังต้องระวังตัวเองให้หลุดพ้นการเป็นโรคติดประชุมอีกด้วย นั่นแหละทุกครั้งที่ “รามอินทรา” กริ๊งกร๊างไปหา ยากมากที่ “จิม” จะรับสายแบบโทรปุ๊บติดปั๊บ อย่างเร็วสุดก็น่าจะเป็นเสียงกระซิบมาตามสาย
ก้อ…ไม่มีอะไร นอกจากจะแจ้งให้ทราบว่า “จิม” ติดประชุม เดี๋ยวว่างๆ จะโทรกลับ หรือบางครั้งก็เป็นไลน์ตอบกลับ ว่างๆจะกริ๊งกร๊างมาคุยด้วย และเชื่อมั้ย…เผลอๆ ก็มีลืมไม่ได้กริ๊งกร๊างหรอก อย่างเก่งก็ถ้านึกได้ ก็จะกริ๊งกร๊างมาคุยด้วยตามที่นัด
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “จิม เกรทวอลล์” ก้อ…ต้องยอมรับว่านี้คือเรื่องปกติ สำหรับคนบริษัทเกือบจะทุกค่ายยานยนต์เป็นโรคเดียวกันหมด โรคติดประชุมซึ่งเป็นโรคแก้ไขยากมาก มีแต่จะเรื้อรังไปเรื่อยๆ “จิม” เองวันนี้…ก็ติดโรคนี้แบบคงยากจะรักษาแล้วล่ะ จริงมั้ยครับ
- “บอย ยาม่า” ไพบูลย์ อัตตสัมมากุล
ระยะนี้…สุขภาพน่าจะโอเคขึ้นแล้วล่ะ ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองเยอะๆ เพราะจะลุล่วงเข้าสู่ช่วงปลายปี ที่ “รามอินทรา” เชื่อว่า “ไทยยามาฮ่า” น่าจะมีภารกิจเยอะแยะมากมาย ทั้งการเปิดตัวรถรุ่นใหม่ และกิจกรรมต่างๆ เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายที่วางไว้ ให้ได้ใกล้เคียงที่สุด
นั่นเพราะ… “บอย” ถือเป็นอีกกำลังหลักของ “ทีมพีอาร์” ที่หากขาดบอยแล้ว ตูนจะรู้สึก เพราะต้องดูแลทั้งนายไทยและนายญี่ปุ่น ยังไง…ก็คงอยากให้ “บอย” กลับมาเหมือนเดิม จะได้เบาแรงขึ้นอีกหลายกิโล เขียนยังงี้น่าจะถูกใจ “ตู๊นตูน” ด้วยนะครับ
“รามอินทรา” จุ๊กจ๊กถึง “บอย ยาม่า” ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุด ไม่ใช่แค่การกลับมาทำงานหรอก แต่หมายถึงการที่จะได้ยืดเส้นยืดสายกับการออกรอบกีฬาโปรด แหม่…ที่ผ่านมานั่งๆนอนๆ น่าจะเบื่อเต็มทนแล้วล่ะ เจอกันขอให้หล่อขึ้นกว่าเดิมนะครับ
- “จุ๋ม ซูซุ” ปรียานุช จึงมานะกิจ
ก้อ…น่าจะเบาแรงขึ้นบ้างแล้วล่ะ เมื่อ “ลูกชาย” เข้าโรงเรียนเรียบร้อย ทำให้ “แม่จุ๋ม” เบาแรงแต่หนักกระเป๋ามากขึ้น ก้อ…วันนี้ค่าเทอมนั้นถูกซะเมื่อไหร่ แต่…ก็ถือเป็นอีกความสุขที่ได้เห็นทุกการเติบโตนั้น เป็นภาพที่มีแต่ความสวยงาม
สิ่งสำคัญ…มีคนเคยบอกว่า…ช่วงนี้แหละเป็นช่วงนาทีทองของคนเป็นพ่อเป็นแม่ ทั้งก่อนที่จะเข้าโรงเรียน และในวันนี้กำลังเติบโต หลังจากนี้…เส้นทางก็จะค่อยๆเดินห่างจากไปเรื่อยๆ ตามวัยตามอายุ บางคนเค้าเรียกเป็นช่วงนาทีทอง
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “จุ๋ม ซูซุ” ยังไงก็เหนื่อยบ้างแหละ แต่ก็ต้องรีบกอบโกยความสุข เพราะลูกยิ่งโตก็เหมือนยิ่งห่างจากเรา ก้อ…เป็นวังวนชีวิตของทุกคนแหละ แต่…สุดท้ายความสวยงามที่พ่อแม่ประคบประหงมมา คือต้นทุนความสุขที่ยืนยาวและยั่งยืน
- “จีน จานเดียว” วริศรา เที่ยงธรรม
ล่าสุด…เจอะเจอกันแค่ยิ้มและทักทายกัน เพราะ “จีน” ต้องดูแลงานดูแลนาย ก้อ…ถือว่าโอเคนะ เพราะ “ไทยฮอนด้า” นั่นเป็นอีกความมั่นคงยั่งยืนของชีวิตคนทำงาน ยิ่งในสถานการณ์ที่ยากลำบากเยี่ยงนี้การได้ทำงานกับไทยฮอนด้า ถือว่ายิ่งกว่าโอเคอีกด้วย
ด้วยเหตุนี้… “รามอินทรา” จึงรู้สึกยินดีกับการเติบโตของ “จีน” ที่ยังน่าเป็นห่วงก็น่าจะเป็นการเติบโตของร่างกาย ที่ดูเหมือนจะต้องระวังให้เยอะๆ เพราะขืนเติบโตเยอะๆ ระวังจะโตเกินวัย ดูแลรักษายากซะด้วย เขียนยังงี้…เพราะยังอยากเห็น “จีนสวย” ยังไงล่ะ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “จีน จานเดียว” ยังไงก็อยากให้ยึดมั่น อร่อยแค่ไหนอยากกินมากเท่าไหร่ ขอแค่… “จานเดียว” ก้อ…โอเคแล้ว อย่าเป็น “จีน หลายจาน” เดี๋ยวจะเกินสวยไป ก้อ…ไม่มีอะไรจริงจัง แค่เขียนกระเซ้าเหย้าแหย่ จริงๆแล้ว จีนสวยอยู่แล้ว
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง น่าสนใจหรือไม่? ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
5 สิงหาคม 2569
