ตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยครั้งขึ้น วันนี้…ที่ต้องเขียน “โซ่หลุด” ทุกสัปดาห์นั้น รู้สึกอย่างไร? เออ…ตอบยากนะ เหมือนจะเบื่อๆ อยากๆ ยังไงยังงั้น บางครั้ง…มีความเคลื่อนไหวของค่ายรถจักรยานยนต์ ที่วันนี้เหลือกันอยู่แค่ 2 ค่ายเท่านั้น หรือได้เจอะเจอ “คนทำงาน” ที่ส่วนมากก็เป็นคนคุ้นเคย เรื่องการเขียนก็ไม่ใช่เรื่องยาก แป๊บเดียวโอเคแล้ว แต่…ถ้าช่วงไหนไม่ได้เจอะเจอใคร แถมยังไม่มีงานอะไรเลย อันนี้…ตอบได้เลยว่า เบื่อฉิบ…เพราะกว่าจะเขียนได้ กว่าจะคิดหาตัวละคร หรือหาข้อมูลมาเขียน เกือบหลับเอาก็มี เพราะคิดไปวนมา ยังไงก็คิดไม่ออก ยิ่งวันนี้…ตัวละครเหลือน้อยมาก เป็นเรื่องที่ยอมรับว่ายากจริงๆ พรรคพวกบางคน…เคยแซวว่า…แค่มีอะไรผ่านตา เดี๋ยวก็หยิบมาเขียนได้ แล้วจะเอาอะไรมาผ่านตาล่ะ ขนาดหลับตาก็แล้ว ลืมตาก็แล้ว ยังไม่เห็นไม่เจออะไรให้หยิบมาเขียนได้เลย สัปดาห์นั้น…บอกตรงๆ อยากหยุดเขียนไปเลยก็มี

แต่…ก็ถูกแซวอีกแหละ เห็นพูดยังงี้บ่อยครั้ง สุดท้ายก็เห็นเขียนได้ทุกสัปดาห์ จนตอนนี้เขียนมาแล้ว…ฉบับเกือบ 28 ปีแล้วล่ะ เขียนมาทุกสัปดาห์ เขียนจนตัวละครเปลี่ยนไปไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่นแล้ว ก็จริงนะ…สุดท้ายก็เขียนจนจบแหละ ขอเพียงตั้งต้นได้สัก 2-3 บรรทัด เดี๋ยวก็ไหลลื่นเองแหละ ที่สำคัญ…ยังคงเขียนต้นฉบับด้วยปากกา ไม่ได้พิมพ์อีกด้วย สัปดาห์ละ 4 คอลัมน์ ถ้ามีเรื่องที่ต้องเขียน โดยเฉพาะบทสัมภาษณ์ ก็จะใช้วิธีพิมพ์ในไอแพด จนถูกแซวอีกเหมือนกันว่า ไอแพดตัวเล็กนิดเดียว ยังพิมพ์ได้อีกหรือ ไม่รู้พิมพ์ได้ยังไง ถ้าเป็นบทสัมภาษณ์จะมีความยาวประมาณ 8-10 ย่อหน้า ย่อหน้าละ 6-8 บรรทัด ถือว่ายาวพอสมควร แต่…ก็พิมพ์ทุกครั้งที่มีเรื่องสัมภาษณ์ขึ้นปก

อย่างสัปดาห์นี้…ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร ตัวละครก็ไม่มีความชัดเจน เพราะเพิ่งเขียนไปจนหมดแล้ว สุดท้าย…ก็ไถลเขียนแบบเรื่อยๆ มาเรียงๆ ก้อ…เขียนจนจบได้เหมือนกัน ยังไงก็ขออภัยด้วยที่อาจไม่มีตัวละครมาเขียนให้อ่านกัน แต่…ก็เป็นความรู้สึกของการเป็น “โซ่หลุด” ที่หยิบมาเขียน มาเล่าให้ได้อ่านกัน อาจกร่อยๆ ไปบ้าง แต่ก็เชื่อว่า…คงไม่ถึงกับอ่านไม่รู้เรื่อง เป็นความรู้สึกของคนเขียนหนังสือ ที่บางครั้งก็บอกใครไม่ได้ ยกเว้นสัปดาห์ไหนที่มีการเปิดตัว มีตัวละครที่ไม่ได้เจอะเจอ นั่นแหละค่อยสบาย เขียนได้ไหลลื่น เผลอแป๊บเดียวจบคอลัมน์แล้ว ยังไงก็ถือโอกาสขอบคุณ “ทุกตัวละคร” ที่ช่วยให้ “โซ่หลุด” ได้เขียนหนังสือให้อ่านกันมาอย่างยาวนาน จนลุล่วงเข้าสู่ปีที่ 28 แล้ว

ก้อ…เป็นอีกสัปดาห์ที่อยากบอก “โซ่หลุด” อาจลดความเข้มข้นไปบ้าง อาจไม่ถูกใจไปบ้าง ก้อ…คงไม่ว่ากันนะครับ เพราะยังไงก็จะพยายามหาเรื่อง หาตัวละครมาเขียนให้อ่านกัน

ขอบคุณจริงๆ นะครับ