รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 682
สัปดาห์ที่ 682 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “เบียร์ ยาม่า” อัญชลี ศรีพิทักษ์
ล่าสุด…ที่คุยกัน… “เบียร์” ยังคงมีภารกิจเต็มมือ แม้จะไม่มีหรือมีการเปิดตัวรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า แต่….สำหรับหลากหลายกิจกรรมนั้น ยังคงมีอย่างสม่ำเสมอ ทั้งในและต่างจังหวัด ก้อ…ต้องบอกเป็นระยะทำงานหนักอย่างแท้จริง เหมือนเป็นการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ยังไงยังงั้น
แต่…ถือเป็นเรื่องปกติ งานเยอะดีกว่างานน้อย ที่สำคัญยังคิดค้นหาความสำเร็จให้เจออีกด้วย แหม่…ลองช่วงไหนรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า จอดอยู่เฉยๆ สงสัย…จะไม่สนุกกันทั้งบริษัท ก้อ…ถือโอกาสยินดีกับ “เบียร์” ที่วันนี้ “ไทยยามาฮ่า” ยังคงเป็นรถจักรยานยนต์ของคนไทย และมียอดขายตามเป้าที่วางไว้
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “เบียร์ ยาม่า” แม้ว่างานที่บริษัทจะหนักและเยอะแค่ไหน สำหรับ “เบียร์” แล้ว มันคือต้นทุนชีวิต ที่ทำให้เป็นพลังหนุนให้ครอบครัวมั่นคงและแข็งแรง ที่สำคัญ…ยังเป็นต้นทุนที่ทำให้สามารถดูแล “ลูกสาว” ให้มีความสุขและมีอนาคตที่สดใสและมั่นคง จริงมั้ย “แม่เบียร์”
- “ ฝน เบนซ์” ศิริพร สุวรรณศรี
วันนี้… “ฝน” กลายเป็นอดีตคนเบนซ์ ไปแล้ว เมื่อจำเป็นต้องโบกมือลาจากการเป็นคนทำงาน เมื่อเดือนพฤศจิกายน ที่ผ่านมา ก้อ…เป็นวิถีทางแห่งคนเงินเดือน ที่ต้องยอมรับว่า…วันหนึ่งทุกคนก็ต้องเจอะเจอปัญหาเหมือนกัน แตกต่างแค่เวลาและสถานภาพเท่านั้น ไม่มีอะไรให้เป็นปัญหา
พรุ่งนี้ “ฝน” ก้อ…คงต้องใช้ชีวิต “แม่ฝน” ของลูกชาย ที่กำลังจะกลายเป็นนิสิตมหาวิทยาลัยไหนสักแห่ง รวมถึงเปลี่ยนวิถีจากคนเงินเดือนเป็นแม่บ้าน ที่ต้องหาธุรกิจใหม่ๆมาเป็นจุดเปลี่ยนชีวิต ก้อ…ขอเป็นอีกพลังให้เจอเส้นทางใหม่ที่ทำให้ชีวิตของ “ฝน” มีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่น
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ฝน เบนซ์” นี่เป็นข้อเขียนที่จะเขียนถึงในสถานะ “คนเบนซ์” ที่ไม่รู้จะอยู่ตรงไหน ก็ยังเป็นน้องสาวที่น่ารัก และจะยังคงคิดถึงกันตลอดไป ขออำนวยพรให้ชีวิตใหม่ของ “ฝน” มีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่น และดูแล “ลูกชาย” จนก้าวไปถึงฝั่งฝันตามที่ตั้งใจไว้
- “นู๋แข” สชญา เชียรแกล้วกล้า
“นู๋แข” เพิ่งจะกริ๊งกร๊างมาคุยกัน หลังจากมีภารกิจเยอะแยะที่ญี่ปุ่น ก้อ…ต้องขอบคุณที่ยังไงก็ไม่เคยลืมกัน ยังคงห่วงใยและคอยให้การสนับสนุนตามที่โอกาสจะอำนวย ในวิถีที่ยากลำบากเยี่ยงนี้ ทุกพลังทุกความห่วงใย จึงเป็นสิ่งที่บอกได้ชัดเจนถึงความรักความผูกพัน
ยังไง…ก็ต้องยืนยันกับ “นู๋แข” ความผูกพันที่ยาวนานระหว่าง “เรา” นั้น เป็นอีกความสุขที่ “รามอินทรา” สัมผัสได้ในทุกครั้งที่ได้เจอะเจอที่ได้คุยกัน ยิ่งทำให้รับรู้ได้เลยว่า ต่อให้เวลาจะผ่านเลยไปนานสักเพียงไหน ความรักความผูกพัน ก้อ…จะยังคงอยู่และไม่มีเปลี่ยนแปลง
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “นู๋แข” ยังไงก็ต้องยืนยันคำว่า “ขอบคุณ” จากใจ “น้านิต” ที่วันนี้…ยังคงให้การดูแลและคิดถึงกันเสมอ ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า…คำว่า “มิตรภาพ” สำหรับ “เรา” นั้น มีความหมายที่มากกว่าคำว่ารู้จักเท่านั้น ขอบคุณเวลาที่ทำให้รู้จัก “นู๋แข” ขอบคุณจริงๆ
- “ญี่ปุ่น ฟอร์ด” วรรวนัช ต้นเรืองวงษ์
ครั้งล่าสุด… ที่ “รามอินทรา” เจอะเจอกับ “ญี่ปุ่น” เมื่อวันที่แวะเวียนไปพบ “ประธานต่อ” รัฐการจูตะเสน ถึงบริษัท ก้อ…เลยถือโอกาสได้เบอร์โทรมาเรียบร้อย แต่…ก็ยังไม่มีโอกาสได้กริ๊งกร๊างไปคุยด้วย แต่เชื่อว่า…หลังจากนี้คงจะต้องมีเรื่องราวให้ได้ใช้ประโยชน์แน่นอน
ยังไงก็ต้องขอบคุณที่ “ญี่ปุ่น” ยังคงให้การดูแลแบบใกล้ชิด รวมถึง…การยืนยันมีอะไนกริ๊งกร๊างมาคุยกันได้ แต่…อาจจะไม่ค่อยได้เจอตัวเป็นๆ เท่านั้น ด้วยอาจเป็นเพราะช่วงนี้ “ญี่ปุ่น” เองก็มีภารกิจที่ต้องจัดการ หวังว่า…คงได้เจอกันในเร็วๆ นี้แหละ แล้วเจอกันนะครับ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ญี่ปุ่น” ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่จับต้องได้ที่มอบให้อย่างจริงใจ หวังว่าปี 69 จะมีเวลาเจอะเจอกันมากยิ่งขึ้น เชื่อว่า…ปีหน้ารถยนต์ฟอร์ด จะมีการขับเคลื่อนที่ชัดเจน และจริงใจมากว่าปีนี้ นั่นหมายความว่าจะได้รับข่าวคราวจาก “ญี่ปุ่น” เยอะขึ้นด้วย
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง น่าสนใจหรือไม่? ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
17 ธันวาคม 2568
