เห็นความคึกคัก…ในห้วงเวลาแห่งวันปีใหม่ไทย วันสงกรานต์ แล้วอดดีใจไม่ได้ ด้วยอาจเป็นเพราะข่าวคราวในเรื่องของเศรษฐกิจ ไม่ค่อยจะดีนัก ตัวเลขนักท่องเที่ยวตัวเลขรายได้ น่าจะทำให้ประเทศไทย ได้รับผลประโยชน์กันแบบเต็มๆ เลยอยากเห็น หลังจากนี้จะสามารถต่อยอดความสำเร็จได้อีก อยากเห็นนักท่องเที่ยวเข้ามาเที่ยวเมืองไทย ไม่ใช่แค่ช่วงเทศกาล อยากให้มาในเวลาปกติแวะมาเพราะติดใจในความเป็นไทยๆ ด้วยวิถีที่แตกต่างทั้งอาหารการกิน และวัฒนธรรมที่เป็นเรื่องราวดีๆ วันนี้…ต้องพึ่งพาการท่องเที่ยวเป็นปัจจัยหลัก ด้วยสถานการณ์ที่ต้องบอก…มีหลากหลายปัญหาที่น่าเป็นห่วง โดยเฉพาะ…จากผลกระทบ จากคนชื่อ “ทรัมป์” ที่ทำให้ทั่วโลกเกิดอาการปั่นป่วน การท่องเที่ยวน่าจะเป็นอีกทางออกสำคัญ…สำหรับคนไทยและประเทศไทย สิ่งสำคัญ…คนไทยต้องดูแลนักท่องเที่ยวให้ดีๆด้วย อย่าให้เกิดเรื่องที่ทำให้เสื่อมเสียโดยเด็ดขาด

สำหรับ “รามอินทรา” ยอมรับ…วันนี้อยากใช้ชีวิตแบบเงียบสงบ ได้เขียนหนังสือได้ดูแล “ยวดยาน” และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ให้สามารถดำรงอยู่ก็น่าจะโอเคแล้วล่ะ สิ่งสำคัญที่สุดคือเรื่องของสุขภาพที่ต้องแข็งแรง อย่าเจ็บอย่าจน แค่พอมีพอกินก็โอเคแล้วล่ะ ยอมรับ…ชีวิตวันนี้มีความสุขที่เพียงพอแล้ว สิ่งที่ขอบคุณตัวเอง ใจที่ร่มลงไม่ค่อยจะหงุดหงิดเหมือนเมื่อวันวาน ชีวิตใครชีวิตมัน ไม่อยากเป็นห่วงไม่อยากไปวุ่นวายกับใครมากนัก เช้ามาทำงานบ่ายกลับมาเล่นกลับหลาน แล้วก็พักผ่อนให้เพียงพอ ก้อ…โอเคแล้วล่ะ “รามอินทรา” เคยเจอะเจอพรรคพวกบางคน ยังยากลำบากยังต้องดิ้นรน ยิ่งในสภาพปัจจุบันที่ “คนสื่อ” นั้นไม่อาจดำรงอยู่ได้เช่นวันวาน ก็นับว่าตัวเองโชคดีที่สุดแล้ว ที่ไม่มีหนี้สักสลึง ไม่ต้องรวยมากแต่มีกินมีใช้ สามารถดูแลครอบครัวให้มีความสุขได้ ชีวิตก็ถือว่ามีความสุขที่สุดแล้วล่ะ

“รามอินทรา” เคยคุยกับ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ยังบอกเลยว่า…ผมอายุ 82 แล้ว ยังอยากทำงานยังอยากคิดโน่นคิดนี่ วันหนึ่งมี 24 ชั่วโมงเท่ากัน อยู่ที่ว่าใครจะอยากทำงานมากกว่ากัน ก้อ…เป็นอีกแบบอย่างที่ใกล้ตัว ก็เป็นความโชคดีที่มีต้นแบบ ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมาก ถึงแม้จะไม่สามารถทำได้เท่ากับ “เจ้านาย” แต่…อย่างน้อยก็ยังโชคดีที่ยังมีงานทำ ยังต้องตื่นเช้ามาทำงาน ยังต้องเขียนหนังสือและมีคนคอยติดตามอ่านกันอย่างน้อย “ยวดยาน” ก็ล่วงเข้าสู่ปีที่ 27 แล้ว ก็ตั้งใจจะทำให้อยู่ได้นานที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้ วันนี้เลยพยายามดูแลตัวเองให้มีสุขภาพที่แข็งแรงจะได้ทำให้ “ยวดยาน” ก้าวต่อไปเรื่อยๆ ยังมีความสุขกับการได้เขียนหนังสือ ได้พูดคุยกับคนบริษัท และยังทำให้ทีมงานได้มีความสุขตามไปด้วย ขอบคุณที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังมีช่วงเวลามา จอ…จ่อ…จ้อ ทุกสัปดาห์

ขอบคุณทุกคนอย่างจริงใจ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 เมษายน 2568