วันหนึ่ง…ในงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 46 “รามอินทรา” กริ๊งกร๊างคุยกับ “กิ๋ง…กิ๋ง” ศุภรางศุ์ อนุชปรีดา แห่ง เกรท วอลล์ ก่อนจะนัดให้ไปเจอกันที่บูธ อยากให้ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน ก็ได้เจอ “กิ๋ง…กิ๋ง” กับทีมงาน เป็นอีกวันที่ได้เจอ “คนบริษัท” เลยได้คุยกันยาวๆ แบบกินไปคุยไป หลังจากนั้น…ก็มี “คนสื่อ” ชะแว๊ปมาคุยด้วย เป็น “จิมมี่” ธนเทพ ธเนศนิรัตศัย ที่ปกติเจอกันก็แต่ทักทายแล้วก็บ๊ายบายกันไป วันนั้น…เป็นครั้งแรกในรอบมากปีที่ได้คุยกันยาวๆ หลากหลายเรื่องราว รวมถึงเรื่องฮอตฮิตในยุคหนึ่ง…เป็นเรื่องของ “แม่อนงค์” แห่งมิตซูบิชิ ที่ทั้ง “รามอินทรา” และ “จิมมี่” มีเรื่องที่ต้องมาเกี่ยวดองกัน สุดท้าย…คนที่โยกเยกไปก่อนเป็น “กิ๋ง…กิ๋ง” ที่มีภารกิจหน้าบูธ หรือ “ไอ้คุณด็อก” สุพจน์ กังวานพจนีย์ ที่เป็นผู้จัดการ “เกรท วอลล์” สาขารามอินทรา ก้อ…แว่บมาแว่บไป เลยเหลือแค่ 2 คนปักหลักคุยกันแบบ “คนคิดถึงกัน”

ก้อ…ยังคุยกันเลยว่า…ปกติแล้วไม่เคยคุยกันแบบยาวๆเช่นนี้ ทั้งๆที่จะว่าไปแล้ว “จิมมี่” เป็นคนสื่อรุ่นน้อง ที่ต้องบอกสนิทกันมากระดับหนึ่ง อาจเป็นด้วยวิถีที่แตกต่างกันเลยไม่ค่อยได้คุยกัน หรือส่วนมาก “รามอินทรา” มักจะหลีกเลี่ยงไม่ค่อยยอมปะทะด้วย เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่ได้รับรู้บางเส้นทางบางเรื่องราวของกันและกัน ที่น่ายินดี…วันนี้สุขภาพของ “จิมมี่” โอเคขึ้นมาก สิ่งสำคัญ…ใจที่นิ่งลง ไม่ยินดียินร้ายกับใครมากนัก อยากอยู่คนเดียวเงียบๆ ไม่ต้องลงสนามชิงชัยกับใคร สิ่งที่เป็นเรื่องแปลก…ใครที่รู้จักเราเดินผ่านไปผ่านมา ก็คงแปลกใจที่เห็นคุยกันนานจัง แม้แต่ “คุณวุฒิ” วุฒิกร สุริยะฉันทนานนท์ ที่มาเป็นคนใน เกรท วอลล์ ก็ยังเข้ามาทักทาย และแปลกใจที่เห็นเราคุยกันแบบสนุกสนาน

อยากบอก…รู้สึกยินดีกับมิตรภาพที่คงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง แต่…ไม่เคยได้คุยกันแบบเปิดๆยาวๆ ดีใจที่ “จิมมี่” รู้สึกดีๆ กับบางเรื่องราวที่คุยกัน แถมยังบอก…ขอบคุณน้านิดที่มอบบางวลีที่เป็นความสุขใจและแง่คิด และที่น่าแปลก…มีบางแนวคิดที่คล้ายๆกันด้วยหรือเปล่า…ที่ทำให้วันนั้น…นั่งคุยกันได้เกือบ 2 ชั่วโมง เล่นเอา “กิ๋ง…กิ๋ง” แปลกใจจนอดถามไม่ได้ว่า…คุยเรื่องอะไรกัน ไม่อยากเชื่อว่า…คุยกันได้นานขนาดนั้น สิ่งสำคัญยิ่ง…เป็นสัจธรรมแห่งชีวิต เป็นบางเรื่องราวที่เจอะเจอมาคล้ายๆกัน สุดท้าย…ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน นอกจากมิตรภาพแห่งความจริงใจ ที่จะมอบให้กันเท่านั้นเอง ขอบคุณ “จิมมี่” ที่ยังมีความรักและนับถือเหมือนเดิม เพียงแต่ไม่ค่อยได้เจอะเจอกันเท่านั้นเอง ก้อ…หวังว่าการเจอกัน วันนี้…จะตอกย้ำถึงความรักความผูกพันแห่งมิตรภาพ

ขอบคุณ “จิมมี่” กับห้วงเวลาดีๆครับผม

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

2 เมษายน 2568