รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 595
สัปดาห์ที่ 595 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “เบียร์ ยาม่า” อัญชลี ศรีพิทักษ์
ช่วงนี้…น่าจะกลับสู่วังวนคนทำงานแบบเต็มสูบแล้วล่ะ เมื่อจบงานมอเตอร์โชว์ปิดการท่องเที่ยววันสงกรานต์ ชีวิตของ “เบียร์” นับจากนี้น่าจะเป็นเรื่องของงานกับงาน ยิ่งสไตล์รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ที่วันนี้มีคนไทยเป็นนายใหญ่ รับรอง “เบียร์” ได้สนุกและคุ้มค่า
ก้อ…เป็นความผูกพันที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เข้ามาเป็น “คนยามาฮ่า” ยิ่งวันนี้พ่วงการประชุมแบบไม่มีช่องว่าง แต่ก็เป็นบทพิสูจน์ว่า… “เบียร์” เป็นคนคุณภาพที่ “ไทยยามาฮ่า” เชื่อมั่นและยอมรับ จนสามารถก้าวขึ้นมาอยู่ในจุดนี้ได้ ซึ่งไม่ใช่จะเป็นได้ทุกคน จริงมั้ย
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “เบียร์ ยาม่า” ไปพักผ่อนมาแล้ว ก้อ…เหมือนได้เติมพลัง นับจากนี้คงได้ใช้พลังแบบคนคุณภาพ ถ้าเบื่อประชุมแล้ว ชะแว๊ปออกนอกห้องได้ ก็กริ๊งกร๊างมาคุยกันเป็นการคั่นโฆษณา ก็ไม่น่าจะผิดกติกาอะไร ดีกว่าเดินหน้ามุ่ยหรือยืนเม้าท์กับ “หนุ่มพูท์” จริงมั้ย
- “ฝน เบนซ์” ศิริพร สุวรรณศรี
มอเตอร์โชว์ปีนี้… “ฝน เบนซ์” ต้องยากลำบากนิดนึงกับปัญหาความไม่พร้อมของร่างกาย แต่ก็ยังโชคดีที่ “เจ้านาย” ที่ชื่อ “เสี่ยดอม” นั้น ใจดีให้ได้หยุดพักผ่อน หลังจบงานหลักวันสื่อมวลชน แต่ก็ยอมรับว่า…วันนี้ “ฝน” นั้นถือเป็นกำลังหลักของ “เสี่ยดอม” กับการดูแล “คนสื่อ”
แหม่…ประสบการณ์ที่ทำงานจนรู้ใจรู้ทางกันมาเป็นอย่างดี มองดูแล้วเหมือนเรื่องง่ายๆ แต่จริงๆแล้วบางครั้งแค่ประสบการณ์อย่างเดียวก็ช่วยอะไรไม่ได้เต็มร้อย ต้องใช้ฝีมือเป็นองค์ประกอบหลัก ซึ่ง “ฝน” ถือว่า…มีทั้งประสบการณ์และความชำนาญ รวมถึงฝีมือที่ครบถ้วน
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ฝน เบนซ์” ก้อ…แค่เป็นอีกพลังบวก เติมเต็มเส้นทางความสำเร็จ อยากให้ชีวิตที่สดใส คอยดูแล “นายดอม” และ “นายฝรั่ง” แบบไร้ปัญหา และอย่าลืมดูแล “รามอินทรา” และ “ยวดยาน” ด้วยนะครับ ที่ผ่านมาถือว่าโอเคที่สุดแล้ว ขอบคุณจริงๆนะครับ “คุณฝน”
- “นู๋แข” สุชญา เชียรแกล้วกล้า
วันนี้…ไม่รู้ว่า “นู๋แข” อยู่เมืองไทยหรือไปญี่ปุ่น อันไหนมากกว่ากัน แต่ก็เป็นเหมือนบทพิสูจน์…วิถีแห่งคนคุณภาพ ที่ทำให้ต้องรับผิดชอบงาน กราต้องทำงานที่ไม่ได้ใช้แค่ประสบการณ์ แต่ต้องใช้ความสามารถ โดยเฉพาะ…การใช้ภาษาซึ่งเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง
ถ้านับเส้นทางที่รู้จักกัน นับว่าผ่านเวลามานานถึงนานมาก และ “นู๋แข” น่าจะเป็นคนแรกๆ ที่ “รามอินทรา” รู้จักในนามของ “คนโตโยต้า” ที่ในยุคนั้นความสัมพันธ์กับคนสื่อนับว่าผูกพันยิ่งกว่าวันนี้ และถ้าจำไม่ผิดยังคงเป็นคนทำงานที่มีความมั่นคงที่สุดคนหนึ่งด้วยล่ะ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “นู๋แข” ก้อ…แค่อยากขอบคุณที่เวลาไม่เคยทำลายความผูกพันของเรา ตั้งแต่รู้จักวันแรกจนถึงวันนี้ ยังคงดูแลกันเป็นอย่างดี แม้ว่า…วันนี้วิถีการทำงานอาจเปลี่ยนแปลงไป แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เป็น “นู๋แข” นี่แหละ เหมือนเดิมทุกประการ
- “ตูน มิตซู” ฆโนทัย ไพโรจนานันท์
เพิ่งจะชะแว๊ปมาแฮปปี้ปีใหม่ไทย “วันสงกรานต์” ที่ผ่านมา ก้อ…ยังคงเป็น “ตูน” ที่ชัดเจนกับจุดยืนของตัวเอง โดยเฉพาะวิถีการทำงานที่เป็นตัวเอง ใช่คือใช่ ไม่ใช่คือไม่ใช่ เพียงแค่เป็นคนที่อดทนกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะยังทนได้และยังอยากทน
ยังไง…ก็อยากให้ “ตูน” เป็นแบบนี้ต่อไป ไม่ยังงั้นจะไม่มีคนคอยประสานงานให้ ชีวิตคนเงินเดือนเป็นเหมือนกันหมด ไม่มีที่ไหนโอเคร้อยเปอร์เซ็นต์ เอาแค่ทนไหว เอาแค่ยังอยากทำงาน ก้อ…น่าจะโอเคที่สุดแล้วล่ะ จริงมั้ยครับ “คุณตูน” ผู้มั่นคงเป็นนิรันดร์
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ตูน มิตซู” ขอบคุณที่ยังคงเชื่อมั่นกัน รวมถึงการที่ยังคงคิดถึงและห่วงใยเสมอ ทุกๆเทศกาลจะต้องแวะเวียนมาอวยพร ด้วยความปรารถนาดีแบบจริงใจ ขอให้คงความรักความผูกพันแบบนี้ตลอดไป ขอบคุณและดีใจที่มี “น้องสาว” ที่น่ารักชื่อ “ตูน” ตลอดไป
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
17 เมษายน 2567
