ถ้าย้อนเส้นทางความทรงจำ…จากก้าวแรกของการเป็น “โซ่หลุด” ก้อ…ต้องบอกมาไกลเกินคาดคิด ทั้งจากการเริ่มต้นจนมาถึงวันนี้…ต้องผ่านเรื่องราวมามากมาย ก้าวแรกนั้น…ยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง กับการจะทำอย่างไร? ให้สามารถก้าวที่ 2 ได้ ช่วงนั้น…ไม่เคยคิดถึงก้าวยาว ๆ คิดแค่ก้าวสั้น ๆ ขอให้สามารถก้าวได้ทีละก้าว แม้ว่า…จะเป็นยุคของ “สื่อสิ่งพิมพ์” แต่… “ยวดยาน” ก็เป็นความแตกต่างจากพี่ ๆ ในเครือกรังด์ปรีซ์ ที่เป็น “นิตยสาร” ทั้งสิ้น จึงเป็นความยากลำบาก ตั้งแต่ความแตกต่างของรูปเล่ม การนำเสนอข้อมูล และสำคัญที่สุด…การจะทำเยี่ยงเยี่ยงไร? ให้ได้มาซึ่ง “งบสนับสนุน” ล้วนเป็นความยากลำบาก จนไม่กล้าคิดถึงก้าวยาว ๆ คิดได้แค่…ทีละก้าว และต้องก้าวให้ได้อย่างมั่นคงอีกด้วย ด้วยเหตุนี้…แต่ละก้าวจึงคงความหมายเป็นอย่างยิ่ง

ก้อ…ยังคิดไม่ถึงเหมือนกันว่า…ทำอย่างไร? ถึงทำให้ “ยวดยาน” ก้าวทีละก้าวมาจนถึงก้าวที่ 26 และถ้าย้อนไปคิดถึง…จำได้มั้ยว่า ก้าวที่เท่าไหร่? ถึงได้มั่นใจว่า… “ยวดยาน” สามารถยืนได้อย่างมั่นคง ยอมรับ…คิดไม่ออกหรอก “โซ่หลุด” ว่าเป็นเหมือนแรงสนับสนุนจาก “คนบริษัท” นั่นแหละ ทำให้แต่ละก้าวนั้น เริ่มมั่นคงขึ้นเรื่อย ๆ ที่สำคัญ…น่าจะเป็นความโชคดีด้วยแหละ ที่ระยะนั้น “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังเป็นสื่อที่มั่นคง ยังได้รับการยอมรับ ยังไม่มี “สื่อออนไลน์” เข้ามาเบียดแย่งพื้นที่ ยังมีเพียง “สื่อสิ่งพิมพ์” เท่านั้น และอีกประการ…น่าจะเป็นเพราะความแตกต่างด้วยแหละ ความเป็นสื่อหนังสือพิมพ์ ทำให้แต่ละก้าวนั้นค่อนข้างยาก รวมถึงความแตกต่างของรูปแบบ การรายงานข่าวสาร รวมถึงการมีคอลัมน์ที่เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนอีกด้วย

อีกความโชคดี…ถ้าจำไม่ผิด “ยวดยาน” น่าจะเริ่มมีความมั่นคงชัดเจน เมื่อก้าวถึงก้าวที่ 12 ที่สามารถยืนอยู่ได้ เป็นการครบรอบ ที่มีการเปลี่ยนแปลงอีกด้วย นั่นคือการเริ่มจัดงานครบรอบ ที่ก็ไม่เคยคิดอีกแหละว่าจะสามารถจัดติดต่อกันมาได้จนถึงปีนี้เป็นปีที่ 13 แล้ว และทำให้ “ยวดยาน” สามารถยืนได้อย่างมั่นคง แม้จะเจอะเจอกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงของโลกการสื่อสาร ที่ “สื่อออนไลน์” เข้ามาเบียดแทรก แต่ “ยวดยาน” ก็ยังคงสามารถดำรงอยู่ แม้ว่า…ปีนี้จะเป็นก้าวที่ 26 แล้ว แต่ก็ยังเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ที่ยังอยู่ท่ามกลางกระแสที่เชี่ยวกราก และอยากขอบคุณ ที่ “คนมอเตอร์ไซค์” ทำให้ “คนยวดยาน” ยังคงสามารถประคับประคองก้าวเดินที่ 26 ได้อย่างมั่นคง และเชื่อว่า…จะมั่นคง และมีก้าวต่อ ๆ ไปอีกด้วย

ก้าวที่ 26 “โซ่หลุด” อยากขอบคุณ “ทุกมือ” ที่ร่วมกันประคับประคองให้ทุกก้าวมีความหมายยิ่ง ขอยืนยัน…จะทำให้ “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับนี้มั่นคงในท่ามกลางกระแสที่เชี่ยวกราก  จะเป็นก้าวที่ 26 ที่มีทุกคนก้าวเดินไปด้วยกัน เป็นก้าวย่างของความรักความผูกพันอย่างแท้จริง  เป็นรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ขอบคุณมือที่โอบประคอง ขอบคุณจริง ๆ