ช่วงนี้…บรรยากาศของคนไทย สดใสคึกคักเป็นอย่างยิ่ง “รามอินทรา” กับครอบครัวก็ชะแว๊ปไปเที่ยวเชียงรายกันมาแล้ว ครั้งนี้…รู้สึกได้เลยว่า บรรยากาศดีกว่าปีที่ผ่านมา อารมณ์ของคนเที่ยวดูสดใสและคลายวังวลมากขึ้น การระมัดระวังตัวน้อยลง แต่…ส่วนใหญ่ก็ยังคงสวมหน้ากาก ถือเป็นเรื่องดีที่ไม่ประมาท ไม่ใช่ไปสนุกแล้วกับทุกข์ ได้พักผ่อนได้เปลี่ยนสถานที่ แถมเป็นคนในครอบครัว เลยทำให้เที่ยวกินได้แบบสบายอกสบายใจ อย่างน้อยก็ได้เติมพลังในช่วงปลายปี เพื่อจะได้ทำงานให้เต็มพลังกันในปีหน้า ที่มองมุมไหน? สถานการณ์ก็น่าจะโอเคกว่า โดยเฉพาะถ้าปลอดจากโควิด-19 ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็จะยิ่งน่ายินดี จะได้ตั้งหน้าทำมาหากินแบบไร้กังวล

สำหรับ “รามอินทรา” นับว่าโชคดีกว่าพรรคพวกบางคน ที่ไม่ได้มีปัญหากับเรื่องงาน หนังสือพิมพ์ยวดยาน ยังคงได้รับความเชื่อมั่นจาก “คนบริษัท” ให้การสนับสนุน ก้อ…มีที่ขาดหายไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร? ส่วนมากยังโอเคกันอยู่ น่าจะเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับเดียวที่ยังคงดำรงอยู่ได้ ถามว่า…เหนื่อยมั้ย? ยังไงก็ยังดีกว่ายากลำบาก ยังไงก็ยังมีงานเขียน ทั้งในหนังสือพิมพ์ยวดยาน และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” เพียงแค่อาจรู้สึกเหงาๆไปบ้าง? เมื่อ “คนสื่อ” น้อยลง “คนบริษัท” ก็ไม่ค่อยได้เจอะเจอ เช้ามาเย็นกลับระหว่างบ้านกับที่ทำงาน วังวนชีวิตเหมือนถูกขีดวงเอาไว้ ห้ามออกนอกเส้นทางแต่ก็เป็นอีกบรรยากาศหนึ่ง

สิ่งที่รู้สึกได้เลยคือตัวเองเปลี่ยนแปลงไปเยอะพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นวิถีการแต่งตัว การกินความเป็นอยู่ การไม่มีงานไม่มีกิจกรรมของบริษัท ทำให้สามารถแต่งตัวสบายๆได้ เสื้อยืดกางเกงยีนส์ อาหารการกินก็กินซ้ำๆได้ ซื้อเช้าเก็บไว้เย็นได้ โชคดีที่ “รามอินทรา” เป็นคนไม่กินข้าวเที่ยง ยกเว้นบางโอกาส ทำให้ภาระน้อยลง แต่ถ้าเป็นก่อนหน้านั้น เลือกกินเลือกอยู่ กับข้าวต้องใหม่และร้อน กินซ้ำๆไม่เป็น เสาร์-อาทิตย์ นั่งเขียนต้นฉบับได้แบบเขียนไปดูทีวีไป ก้อ…เป็นอีกวิถีที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ยังไม่รู้เลยว่า ถ้าอะไร…อะไร? กลับมาเหมือนเดิมแล้ว ชีวิตจะเปลี่ยนกลับไปเหมือนเดิมด้วยหรือเปล่า? เมื่อไม่มีโควิด-19 มาให้เป็นกังวล ปีหน้า…คงได้เห็นกัน

ก้อ…เป็นวิถีที่เกิดจากโควิด-19 นั่นแหละ ถ้าไม่คิดเยอะ…น่าจะโอเคเหมือนกัน ชีวิตเรียบง่าย ทำงานเสร็จกลับบ้าน เขียนหนังสือ ดูทีวี เผลอแป๊บเดียว 3 ปีแล้วนะเนี่ย เป็นอีกการเปลี่ยนแปลงที่อยากรู้ว่าจะอยู่กับ “รามอินทรา” ได้นานแค่ไหน? ปีหน้าน่าจะชัดเจนขึ้นแล้วล่ะ มาดูกันสิว่า ถ้าไปไหนมาไหนแบบเบิร์ดๆ “รามอินทรา” จะอยู่ติดบ้านมั้ย จะกินง่ายอยู่ง่ายมั้ย เพราะที่ผ่านมาเป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีองค์ประกอบ แต่อย่างน้อยก็หยิบมาเป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ประจำสัปดาห์นี้ ให้ได้อ่านกันนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 พฤศจิกายน 2565