ก้อ…น่าจะเป็นคำถาม…ทำไม “คนมิตซูบิชิ” ที่เปิดตัวได้ดี กลับไม่สามารถอยู่เป็นคนทำงานได้อย่างยาวนาน ทั้งๆที่ปัญหาไม่ได้เกิดจากทำงานไม่เข้าตา แต่…กลับเป็นปัญหาคล้ายๆกัน สอบผ่านการทำงานแต่สุดท้าย…ก้อโบกมือลา ด้วยต่างก็มีเหตุผลส่วนตัว “รามอินทรา” ย้อนมองเส้นทางของคนทำงาน ที่รู้จักและสนิททั้งสองคน ไม่ต้องคาดเดาว่า “รามอินทรา” เขียนถึงใคร? และไม่ต้องสงสัยว่า มีปัญหาอะไรมั้ย เพราะไม่มีอะไรในกอไผ่ มีแค่คำถามจาก “รามอินทรา” เท่านั้นแหละ ทำไมถึงลาออก

“รามอินทรา” กำลังเขียนถึง คน 2 คน ที่เป็นหญิงทั้งคู่คนแรก…คือ “จูน” พิมพ์จันทร์ เจริญยิ่งวัฒนา ที่โยกเยกมาจากหลายบริษัท สุดท้ายก็มาปักหลักอยู่ที่ “มิตซูบิชิ” ทำงานจนได้รับการโปรโมทมีอนาคต แต่…แล้ววันหนึ่ง ก้อ…กริ๊งกร๊างมาบอก…น้านิด “จูน” ลาออกแล้ว ไม่มีปัญหาเรื่องการทำงาน แค่มีอุปกรณ์บ้างเล็กน้อย เป็นคนทำงานที่ “เจ้านาย” มร.เอ็ม ชกกิ ถูกใจมากที่สุดคนหนึ่ง เหตุผล…คือเรื่องสุขภาพ ที่ระยะหลัง…ก็ได้ยินเสียงบ่นบ้าง แต่ไม่คิดว่าจะตัดสินใจลาออก

ที่แปลกใจ…คือเรื่อง “เจ้านาย” ไม่มีปัญหา แค่มีปัญหาเรื่องสุขภาพ สุดท้าย…ก็ตัดสินใจลาออก วันนี้…มีชีวิตที่มีความสุข มีครอบครัวที่อบอุ่น แค่รู้สึกเสียดายเหมือนที่ “เอ็ม ชกกิ” เสียดาย แต่…ทุกคนย่อมมีเหตุผล มีความต้องการเป็นของตัวเอง เป็นอีกคนทำงานที่ “รามอินทรา” ก็รู้สึกเสียดายแทน “มิตซูบิชิ” เพราะนี่คืออีกคนทำงานคุณภาพ ที่ได้รับการยอมรับทั้งจากเจ้านาย และเพื่อนร่วมงาน แต่…ชีวิตใครก็ชีวิตมัน

อีกหนึ่งสาว “ชมพู่” ปนัดดา ฤทธิ์เรืองเดช ที่รู้จักตั้งแต่สมัยยังเป็นละอ่อนที่ “เชฟโรเลต” แล้วก็โบกมือลาไปเป็น “คนบาร์บีคิว” แล้ววันหนึ่งก็กริ๊งกร๊างมาบอก จะมาทำงานที่ “มิตซูบิชิ” ก้อ…เจอะเจอปัญหาบ้างตามสไตล์คนทำงาน เป็นอีกคนที่ “มร.เอ็ม ชกกิ” พอใจกับการทำงานจนได้รับการโปรโมท และกำลังมีทิศทางที่มีอนาคต แล้ววันหนึ่ง…ก็กริ๊งกร๊างมาบอก…พี่นิด “พู่” ตัดสินใจลาออก ด้วยเหตุผล “นายเก่า” อยากให้ไปทำงานที่ใหม่ ก้อ…ไม่รู้ว่าจะรู้สึกเสียดายมั้ย? ที่ใช้เวลาต่อสู้จนสามารถยืนอยู่ได้ และไม่มีปัญหากับ “เจ้านาย” ด้วยเหมือนกัน เป็นเส้นทาง “คนทำงาน” ที่ยากจะเข้าใจ โดยเฉพาะ “ผู้หญิง”  ที่อ่อนไหวกับการตัดสินใจ รวมถึงความผูกพันที่แตกต่างจาก “ผู้ชาย” จนทำให้ “รามอินทรา” หยิบมาเป็นยกนิ้วให้กับการตัดสินใจ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

21 กันยายน 2565