สถานการณ์ของโควิด-19 มีแนวโน้มที่ดีขึ้น ยิ่งภาครัฐเปิดประเทศมากขึ้น ทำให้คนที่ต้องทำมาหากิน ได้มีช่องทางมากขึ้น “โซ่หลุด” สังเกตอาการของ “ค่ายรถจักรยานยนต์” อยากรู้จะมีความคึกคักเพิ่มมากขึ้นมั้ย? ถ้าจับอาการโดยเฉพาะหลังจบงานบางกอก มอเตอร์โชว์ นั้น  มองยังไงก็โอเคกว่าห้วงเวลาที่ผ่านมา… ก้อ…กว่า 2 ปีกับวิกฤติโควิด-19 นั้น ถึงจะมีการเปิดตัวรถรุ่นใหม่ แต่ถ้าขาดกำลังซื้อ ก็ไม่ส่งผลอะไรมากนัก สังเกตชัดเจน…การเปิดตัวที่แค่ส่งข่าวผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม โดยไม่มีกิจกรรมอะไรมาซัพพอร์ต ไม่เงียบก็เหมือนเงียบ ยิ่งถ้ามองไปที่ “เม็ดเงิน” ก็ยิ่งเห็นได้ชัด หดหายแทบไม่มีให้ใช้จ่าย

เมื่อเปิดตัวแล้วไม่มีงบ “สื่อ” เองก็เหมือนรถไร้น้ำมัน คนขี่ไม่มีแรงขี่ สถานการณ์ที่ผ่านมากว่า 2 ปี…ถือเป็นห้วงเวลาที่ยากลำบาก วันนี้…วิกฤติเริ่มคลี่คลาย ค่ายรถจักรยานยนต์ก็เริ่มมีการขยับขับเคลื่อน ยิ่งมี “ยอดจอง” จากงานมอเตอร์โชว์ มาเป็นแรงส่ง “โซ่หลุด” ก็เชื่อว่า…อะไร…อะไร…จะเริ่มกลับคืนมา เพราะรถจักรยานยนต์ถือเป็นเครื่องมือทำมาหากิน น่าจะได้เห็นความชัดเจนมากขึ้น เพียงแต่อาจจะไม่เห็นครบถ้วนอย่างที่อยากเห็น ไม่ว่าจะเป็นจากค่ายฮอนด้า ยามาฮ่า ซูซูกิ และคาวาซากิ เพราะทั้ง 4 ค่ายนั้น “โซ่หลุด” ถือว่าเป็นรถหลักของคนไทย เป็นรถใช้และรถทำธุรกิจอีกด้วย

อีกเรื่องหนึ่งที่ “โซ่หลุด” เขียนถึงบ่อยๆ วันเวลาที่เปลี่ยนผ่าน “ยุคสื่อออนไลน์” นั้น ความคึกคักแตกต่างจากยุค “สื่อสิ่งพิมพ์” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แง่มุมของการนำเสนอ “คนสื่อ” ยุคดั้งเดิมใส่ใจกับทุกข้อมูลของรถจักรยานยนต์ทุกรุ่นที่เปิดตัว รวมถึงวิธีการนำเสนอ เรื่องของการทดสอบ งานเขียนบนแผ่นกระดาษ ดูแล้วมีความรู้สึก และจับต้องได้มากกว่างานเขียนบนจอสี่เหลี่ยม อาจเป็นเพราะเงื่อนไขของเวลาที่แตกต่างกันด้วย “สื่อดั้งเดิม” ส่วนมากจะเป็นในรูปแบบของนิตยสารรายเดือน มีเวลาที่จะพิถีพิถันข้อมูล มีเวลาที่จะค้นหา และมีเวลาได้ทดสอบกับตัวรถมากกว่า ทำให้ข้อมูลมีความน่าสนใจ รวมถึงรูปแบบในแผ่นกระดาษ เป็นรูปแบบของแต่ละฉบับแต่ละบุคคล ก้อ…ไม่เหมือนกันอีกด้วย

แตกต่างจากปัจจุบัน ด้วยเงื่อนไขของเวลาที่สามารถนำเสนอได้ตลอดเวลา แข่งกันด้วยการเสนอที่เน้นความรวดเร็วมากกว่ารายละเอียด ก้อ…ถือเป็นยุคของการเปลี่ยนแปลงที่ต้องยอมรับ และอยู่ที่ “ค่ายรถ” นั่นแหละจะเป็นผู้พิจารณา อยากใช้บริการใครให้ได้ประโยชน์สูงสุด เป็นเรื่องของ “สื่อออนไลน์” ที่เกิดขึ้นและดำรงอยู่ แล้วแต่ยุคแล้วแต่สมัย

สุดท้าย…ยังไงก็ต้องดำรงอยู่ให้ได้