ยังคงเป็นคำถาม…​ “สื่อออนไลน์” วันนี้…อยู่กันอย่างไร? คำตอบ…ก็อยู่อย่างที่เห็นๆ กันนั่นแหละ  อาจเป็นด้วยเพราะสถานการณ์ของโควิด-19 หรือโอไมครอน ยังไม่สามารถทำให้สะเด็ดน้ำได้ ยอดคนติดเชื้อทะบุเกิน 1.8 หมื่นคน “ค่ายยานยนต์” ก็ยังไม่สามารถจัดกิจกรรมอะไรได้ อย่างมากก็แค่…ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม แล้ว​​ “คนสื่อ” ยุคสมัยใหม่ ก้อ…รีบนำเสนอโดยไม่จำเป็นต้องแก้ไขอะไร? มาอย่างไร? ก็ไปอย่างนั้น เลยกลายเป็นการก็อปปี้ข่าว แล้วนำเสนอเท่านั้นเอง

“รามอินทรา” เองยังคงดำรงความเป็น “สื่อดั้งเดิม” แบบมั่นคงต่อไป ยังคงเน้นหนักไปที่หนังสือพิมพ์ยวดยาน ยังคงเป็นคนเขียนหนังสือด้วยปากกาบนกระดาษขาว ยังคงอยากเขียนหนังสือบนแนวคิดของตัวเอง ถ้าจำไม่ผิด…แทบไม่เคยเขียนข่าว เพราะเป็นคนเขียนคอลัมน์ ที่ต้องใช้ข้อมูลของตัวเองเป็นด้านหลัก ทุกคอลัมน์ที่เขียนมี “ข้อมูล” จากการกริ๊งกร๊างคุยกับแหล่งข่าวด้วยตัวเอง แล้วนำมาเขียนเป็น “คนลัมน์” ของตัวเอง ภายใต้นามปากกา “รามอินทรา” หรือ “เกียร์ 6” หรือ “โซ่หลุด” รวมถึงใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 3-4 คอลัมน์ ก้อ…สัปดาห์ละประมาณ 8 คอลัมน์

ยอมรับ…ยิ่งนับวันยิ่งเขียนยากขึ้นทุกวัน ด้วยเพราะ “ตัวละคร” ที่เป็นแหล่งข้อมูลให้หยิบมาเขียนถึงนั้นน้อยลงทุกวัน หายากขึ้นทุกที แต่…​“รามอินทรา” ก็ยังคงต้องหาข้อมูลมาเขียนให้อ่านกันต่อไป โดยไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น ก้อ…มีบ้างบางสัปดาห์ที่เขียนยาก แต่…ก็ต้องเขียนให้ได้ เพราะยังมี “คนรออ่าน” อยู่ เป็นอีกความภาคภูมิใจ ที่ไม่ต้องไปโชว์ตัวว่า…เป็นใคร? ทำอะไร? ใครให้โอกาส เพราะไม่เคยมีความคิดแบบนี้อยู่ในสมอง “รามอินทรา” เพราะ…คนขี้คุยนั้น สุดท้าย…ก็แพ้ภัยตัวเอง ที่สำคัญ…ไม่ชอบยกตนข่มใคร ยังอยากเป็น “รามอินทรา” ที่อยากเขียนหนังสือมากกว่าขี้คุยไปวันๆ

ก้อ…เป็นอีกแง่มุมของ “รามอินทรา” กับความเป็น “คนสื่อดั้งเดิม” ที่ยังคงภาคภูมิใจกับ “งานเขียน” ที่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องก็อปปี้ใคร? ไม่ต้องอ้างอิงใคร เป็นตัวเองชัดเจนย่ิง และนี่คือ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ที่ไม่เหมือนใคร และไม่ขี้คุยนะขอรับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 กุมภาพันธ์ 2565