ไม่เคยคิดเหมือนกันว่า แวดวงคนมอเตอร์ไซค์วันนี้…จะเหลือความคึกคักแค่เพียง 2 ค่าย คือ ไทยฮอนด้ากับไทยยามาฮ่า ถ้าย้อนเวลากลับไปเมื่อวันวาน วันที่ทั้ง 4 ค่ายยังคงความคึกคักอยู่ครบครัน “โซ่หลุด” น่าจะมีข่าวคราวและตัวละครให้ได้เขียนถึงมากกว่านี้  ทั้งซูซูกิและคาวาซากิในห้วงเวลานั้น ยังมีความคึกคักไม่แตกต่างจาก 2 ค่ายที่เหลือในวันนี้ วันนั้น…ทุกคนทำงานยังคงแข็งแรง “คนสื่อ” ยังคงความคึกคักอีกด้วย ในทุกสัปดาห์จะมีความเคลื่อนไหวให้ได้ไปร่วมงานอยู่ตลอดเวลา คลองรังสิตเป็นอีกพื้นที่ที่ยังขับรถไปแทบทุกสัปดาห์ รวมถึง…ริมถนนพระราม 9 ที่ยังไงก็ต้องแวะเวียนไป หลังจากหนังสือพิมพ์ยวดยานเสร็จเรียบร้อย “โซ่หลุด” ก็ยังขับรถวนเรื่อยไปทั้ง 4 ค่าย ไม่ว่าจะเป็นไทยฮอนด้าหรือไทยยามาฮ่า หรือไทยซูซูกิ ยังมีเวลาแวะเวียนเข้าไปเยี่ยมเยียนคนบริษัทอย่างสม่ำเสมอ

ความแปลกที่แตกต่างจากวันนี้ วันนั้น…ทุกสิ่งยังคงเฟื่องฟู ทั้งการเปิดตัวรถใหม่และหลากหลายกิจกรรม มีการจัดกันอย่างต่อเนื่อง จำได้ว่า…มีเกือบทุกสัปดาห์ แต่…ที่ไม่เคยลืม คนบริษัทในวันนั้น…กลับมีเวลามากกว่าคนบริษัทในวันนี้ คำที่ไม่เคยได้ยิน คือคำว่า…ติดประชุม ไม่ว่าจะกริ๊งกร๊างไปหา หรือแวะเวียนไปเอง คนบริษัทยังคงมีเวลาให้อย่างสม่ำเสมอ แถมยังมีเวลาชวนกันไปกินข้าวได้อีกด้วย แตกต่างจากวันนี้…ที่ทุกครั้งที่กริ๊งกร๊างไปหา จะเจอคำว่า…ติดประชุม หรือบางครั้งก็ไม่รับสายเลย บ่อยครั้ง…กลายเป็นความไม่เข้าใจ เมื่อ “โซ่หลุด” ไม่กริ๊งกร๊างไปหา ด้วยเหตุเพราะกลัวติดประชุม เวลาผ่านไป…กลายเป็นความไม่เข้าใจ กลายเป็นความเหินห่างโดยอัตโนมัติ ก้อ…ไม่อยากเชื่อ วันนี้ “โซ่หลุด” เสียคนที่เคยสนิท เสียคนที่เคยเข้าใจกัน  เพียงเพราะ…ไม่ได้กริ๊งกร๊างไปหา เชื่อมั้ย? ผิดเพราะไม่กริ๊งกร๊างไปหา แต่ไม่ผิดเพราะไม่รับสาย ไม่โทรกลับ  เพราะติดประชุมงัย!

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน วันนี้ค่ายรถจักรยานยนต์เหลืออยู่ 2 ค่ายที่คงความคึกคัก แต่… “โซ่หลุด” กลับเหลือคนที่เคยคุ้นเคยน้อยลงตามไปด้วย เพราะเค้าติดประชุม แต่เราไม่ได้ติดประชุม เป็นความเข้าใจที่ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ทำใจได้ เพราะนี่เป็นวิถีที่เปลี่ยนแปลงไป “สื่อสิ่งพิมพ์” ไม่มีมนต์ขลังดั่งเช่นวันวาน จนบางครั้ง…อยากกลับไปเป็น “โซ่หลุด” โซ่เส้นเดิมที่ยังไม่มีสนิม อยากเขียนบางเรื่องราวของคนบางคนให้ได้อ่านกันบ้าง สุดท้ายแล้ว ก้อ…ได้แค่ปลง ช่าง…มัน โอเคนะครับ อ่านแล้วอย่าคิดเยอะ แค่ไม่รู้จะเขียนอะไร เลยเขียนแบบดั้งเดิมบ้าง

โอเคนะครับ