“โซ่หลุด” ย้อนเส้นทางของการเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ก้อ…ไม่เคยคาดคิดว่า…จะต้องทำหน้าที่เป็น “โซ่หลุด” มาอย่างยาวนานจนถึงวันนี้ กำลังจะก้าวสู่ปีที่ 27 ยอมรับ ยิ่งนับวันยิ่งเขียนยากขึ้น ด้วยอาจเป็นเพราะข้อมูลและตัวละครที่ลดน้อยลงไปเป็นอย่างมาก จาก 4 ค่ายเหลือเพียงแค่ 2 ค่าย แถม “ไทยฮอนด้า” ยังแทบไม่เหลือตัวละครให้ได้เขียนถึง ยิ่งยุคนี้เป็นยุคของ “คนญี่ปุ่น” ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จ วิถีความผูกพันกับคนสื่อนั้น แทบไม่มีให้เห็น ทำงานเสร็จก็หันหลังกลับ แตกต่างจากวันวาน ที่ยังมีคนไทยเป็นคนบริหาร แถลงข่าวเสร็จจะมีการคุยนอกรอบ จัดโต๊ะล้อมรอบ นั่งตอบคำถามอย่างใกล้ชิด ทำให้ข่าวคราวความเคลื่อนไหว ทั้งของผลิตภัณฑ์ และคนบริหารนั้น หลากหลายและน่าสนใจ และครบทุกซอกทุกมุม

วันนี้…ภาพเดิมๆ อาจจะยังมีให้เห็นในฟากฝั่งของ “ไทยยามาฮ่า” เมื่อคนหัวแถวยังเป็นคนไทย แถมยังมีคนไทยเรียงรายกันเป็นแถวอีกต่างหาก วันนี้…จึงไม่ค่อยแปลกใจ ที่จะเห็นความใกล้ชิดของคนบริหาร ไม่ว่าจะเป็น “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย หรือ “เสี่ยเจมส์” ภาณุพล กิตติคำรณ นั้น ยังเป็นเหมือนภาพเดิมๆเมื่อวันวาน แถลงข่าวเสร็จยังมีเวลาให้ “คนสื่อ” ได้เกาะติดคุยข่าวด้วย หรือบางครั้งก็ยังมีเวลาร่วมโต๊ะกินข้าวคุยกันต่ออีกต่างหาก ก้อ…ไม่แปลกใจที่ยังเห็นความรักความผูกพันของคนยามาฮ่ากับคนสื่อ แนบแน่นเหมือนเดิม แต่เสียดายก็น่าจะเป็น “คนสื่อ” เอง ที่มีการเปลี่ยนแปลงจากสื่อสิ่งพิมพ์เมื่อแปรเปลี่ยนมาเป็นสื่อออนไลน์ “คนสื่อ” หลายคนเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นวิถีการทำงานหรือการดำรงอยู่

“โซ่หลุด” ยังเคยคุยกับพรรคพวกเลยว่า…โชคดีนะที่วันนี้ยอดจองของ 2 ค่ายนั้น แตกต่างกันมาก หากยังสูสีหรือห่างกันไปมาก เชื่อว่า… “คนไทยฮอนด้า” ไม่น่าจะสบายเช่นวันนี้ โดยเฉพาะ “คนญี่ปุ่น” ที่ต้องบอกโชคดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ยอดขายยังไงก็สบาย…สบาย เลยสามารถที่จะบริการยังไงก็ได้ ที่สำคัญ…เหลือขายกันจริงๆ ก็แค่ 2 ค่ายเท่านั้น ส่วนอีก 2 ค่ายนั้น “โซ่หลุด” ก็แทบไม่มีข่าวคราวให้เขียนถึงเลย ถ้ายอดขายยังใกล้เคียง เชื่อว่าวิถีบริษัทก็ไม่น่าจะเป็นเช่นวันนี้ ต้องขอบคุณ “เฮียสิงห์” ธีระพัฒน์ จิวะพงศ์ ผู้ล่วงลับไปแล้ว ที่ทำให้รถจักรยานยนต์ฮอนด้า สบายยาวนานมาจนถึงวันนี้ และยังเชื่ออีกด้วยว่า คนขายฮอนด้าทั่วประเทศ ก็ยังคงคิดถึง “เฮียสิงห์” แบบไม่เคยลืมเลือน เป็นอีกความผูกพันที่แนบแน่น และยังรักในหัวใจของทุกคน

วันนี้กับวันนั้น จึงแตกต่างกันด้วยเหตุผลนี้ และทำให้วังวนแห่งคนมอเตอร์ไซค์เปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน เป็นการเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัยที่เหลือไว้แค่ความทรงจำเท่านั้น

ความทรงจำที่เป็นนิรันดร์กาล