รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 610
สัปดาห์ที่ 610 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “นู๋อร” อร รักติประกร
เสียดาย…ที่โลกของการสื่อสารนั้นเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงสถานการณ์ของแวดวงยานยนต์ไทย ก้อ…เปลี่ยนแปลงไปด้วย ทำให้วันนี้ไม่ค่อยได้เจอะเจอตัวเป็นๆ “นู๋อร” เหมือนเมื่อวันวาน ทำให้ขาดสีสันในการเม้าท์มอยไปเยอะมาก แต่…ก็ยังคงคิดถึงกันเสมอ
ที่สำคัญ…ยังคงสามารถกริ๊งกร๊างหากันได้เสมอ เพราะยังไง “อีซูซุ” ก้อ…ยังเป็นเบอร์ 1 แห่งรถปิกอัพ และทุกครั้งจะคุยกันแบบยาวๆ ไม่ค่อยจะต่ำกว่าชั่วโมง ไม่รู้มีอะไรคุยกันเยอะจริงๆ ยิ่งถ้าเป็นช่วงนี้ถ้ากริ๊งกร๊างไปหา น่าจะ 2 ชั่วโมง ไม่รู้ว่าจะพอมั้ย?
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “นู๋อร” ก้อ…แค่คิดถึงแต่ก็ต้องยอมรับ…วันเปลี่ยนเวลาผ่าน คงจะย้อนวันวานได้ยากยิ่งขึ้น ยังไงก็ยังโชคดีที่ยังคงคิดถึงและห่วงใยกัน รวมถึงยังคงสนับสนุน “รามอินทรา” และ “ยวดยาน” แบบไม่ยอมปล่อยมือ แม้โลกของการสื่อสารจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม
- “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์
ไม่รู้เป็นเพราะ “ยวดยาน” เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ ที่วางตลาดตรงตามเวลามาโดยตลอดหรือเปล่า? ทำให้ “ปิ๋ว…ปิ๋ว” เหมือนไม่ค่อยจะสนใจอะไร นอกจากหน้าจอสี่เหลี่ยม ที่ต้องปิดต้นฉบับที่รับผิดชอบจนกลายเป็นภาพประจำ แทบไม่ค่อยได้ยินเสียงคุยกับใคร
ปิดต้นฉบับเสร็จ…มีงานเอกสารวางรออยู่ตรงหน้า ทั้งโฆษณาทั้งค่าใช้จ่าย ซึ่ง “รามอินทรา” เคยเขียนถึงเสมอๆว่า…เยอะมาก ทั้งๆที่ไม่เห็นมีอะไร แต่จริงๆนั้นมีเยอะแยะหยุมหยิมไปหมด บอกแล้วใคร? ยังไงก็ไม่ยอมยุ่งด้วยโดยเด็ดขาด มีแต่ตัวเลขกับตัวหนังสือ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ปิ๋ว…ปิ๋ว” ใครไม่รู้ว่าทำอะไร ก้อ…คงคิดว่าไม่มีอะไร แต่…ขอโทษ ยุคที่มี “ออดิท” อะไรก็ติดขัดไปหมด เพราะกลัว “ปิ๋ว…ปิ๋ว” จะทำงานสบายๆ แหม่…ปิดต้นฉบับดูจะสบายกว่าปิดงบปิดโน่นปิดนี่ จริงมั้ย “ปิ๋ว…ปิ๋ว”
- “จูน บีเอ็ม” พิชานัน ทูลกำธรชัย
วันนี้ “จูน” น่าจะสบายใจมากขึ้น เมื่อ “เจ้านาย” กฤษฎา อุตตโมทย์ ผ่อนคลายลงจากการทำงาน ที่เหลือแค่หมวกบีเอ็มฯใบเดียว ไม่ต้องมีงานประชุมเยอะแยะ จนบางครั้ง…ยังไม่รู้เลยว่า วันนี้…จะสวมหมวกใบไหน สบายใจขึ้นเยอะเลย จริงมั้ย?
แต่อันที่จริง…ก้อ…ไม่มีอะไร เพราะสไตล์ของ “มิสเตอร์จอห์น” นั้น ไม่ต้องซีเรียสอะไรหนักหนา “จูน” น่าจะทำงานแล้ว สบายใจมากที่สุด แหม่…ขืนเจ้านายหน้าเครียด จะยิ่งไม่อยากเข้าใกล้ แต่ “รามอินทรา” เชื่อว่า… “จูน” ทำงานแล้วมีความสุขที่สุดเลยล่ะ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “จูน” ก้อ…แค่ดีใจด้วย ที่มี “เจ้านาย” อารมณ์ดีมีแต่รอยยิ้ม แถมรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยู ก้อ…มีของขายทะลุเป้าหมาย ยิ่งวันนี้เปลี่ยน “นายฝรั่ง” แล้ว ได้ข่าวว่ายิ่งมีความสุข เพราะเข้าถึงง่ายและทำงานแบบเบสิคๆ อีกด้วย
- “กิ๋ง…กิ๋ง” ศุภรางศุ์ อนุชปรีดา
เพิ่งจะเข้าโรงซ่อมสุขภาพ ก้อ…ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง เพื่อจะได้ทำงานแบบมีความสุข เพราะในโลกของรถไฟฟ้านั้น เป็นการต่อสู้ที่ต้องบอก เหนือความคาดหมาย ยังไง “เกรท วอลล์” ก้อ…ต้องใส่เกียร์เดินหน้า โดยไม่มีเกียร์ถอยหลัง
อยากเห็น “กิ๋ง…กิ๋ง” กลับมาแข็งแรงและมีความสุข กับการทำให้ “เกรท วอลล์” ประสบความสำเร็จ เพราะวันนี้…รถไฟฟ้านั้น เกมการแข่งขันค่อนข้างจะรุนแรง และไม่มีคำว่าถอยหลังให้ทัน ยังไงก้อ…เป็นอีกพลังให้น้องสาวคนเก่ง โอเคทุกประการ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “กิ๋ง…กิ๋ง” ก้อ…แค่ต้องสุขภาพแข็งแรงก่อน แล้วค่อยเปิดเกม ไม่ยังงั้นเดี๋ยวมีสิทธิ์ต้องซ่อมสุขภาพอีก ดูแลตัวเองดูแลพ่อแม่ แล้วค่อยเติมความสุขกับ “เกรท วอลล์” แหม่…แค่นี้ชีวิตของ “กิ๋ง…กิ๋ง” ก็ถึงที่สุดแห่งความสำเร็จแล้วล่ะ
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
31 กรกฎาคม 2567
