รามอินทรา จุ๊กจิ๊ก 502
สัปดาห์ที่ 502 กับการเขียนเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ “รามอินทรา” ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน สัปดาห์นี้ 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่? อยากให้ติดตามอ่านกันครับ…***
- “ตุ๊กกี้” พุทธชาด แสนสะสม
ไม่ว่าวันเวลาจะเปลี่ยนผ่านไปนานแค่ไหน? “ตุ๊กกี้” ยังคงเป็นสาวแกร่ง ที่ไม่เคยกลัวงานหนัก แต่กลัวไม่มีงานทำมากกว่า ด้วยประการฉะนี้ จึงเหมาะสมแล้วที่ “รามอินทรา” จะยกให้เป็น “จับกังวูแมน” ล่าสุด…ที่เจอกันยังคงบุคลิกชัดเจน แข็งแกร่งเยี่ยงบุรุษ ยังไงยังงั้น
แต่…ยังไงก็ต้องไม่ลืมว่า เลข 5 ไม่ใช่แค่ตัวเลขเท่านั้น หากยังเป็นตัวเลขอายุที่ต้องดูแลตัวเองบ้าง โดยเฉพาะต้องพักผ่อนให้เพียงพอ ลุยงานลุยได้แต่อย่าลุยจนลืมวัย ยังไง… “พี่ชายคนนี้” ก็ยังเป็นห่วง เพราะรู้ว่า “น้องสาว” นั้น ทำงานเมื่อไหร่ ใส่หมดพลังเมื่อนั้น
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ตุ๊กกี้” ด้วยความรักความห่วงใย ยังไงก็ยังเป็นห่วง เพราะวันนี้…จะหาคนทำงานเหมือนคนรุ่นเดิมๆ นั้นยากถึงยากมาก แต่สุดท้าย…ก็เชื่อในวิธีคิด วันนี้มีงานทำ ถือว่าโชคดีแล้ว ไม่ยังงั้น…มีสิทธิ์พา “คุณแม่” ทัวร์โน่นทัวร์นี่ ชีวิตน่าจะเฉากว่าทำงาน จริงมั้ยจ๊ะ
- “ส้ม ซูซุ” นภัสนันท์ แสนสุข
เสียดาย…ที่เจอกันครั้งล่าสุดในงาน…โครงการอีซูซุให้น้ำ…เพื่อชีวิต ที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ แทบไม่ได้คุยกัน แค่ทักทายแล้วก็ต้องไปทำงานแล้ว แต่…ก็ยังคงห่วงใยและทวงถามถึงครัวลุงนิด เพราะอยากกกินหมูสับกะเพราพริกป่น อาหารรสเด็ดของ “ครัวลุงนิด”
ก้อ…เป็นอีก “คนพีอาร์” ของอีซูซุ ที่ “รามอินทรา” สนิทสนมทุกคน รวมถึง “ส้ม ซูซุ” เพียงแต่นานๆถึงจะเจอตัวเป็นๆ รวมถึงไม่ได้กริ๊งกร๊างคุยกันเหมือน “นู๋อร” ที่เป็นหัวหน้าทีม แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา…ยังคงความสวย และความสนิทเหมือนเดิม แค่ไม่ได้เจอกันเท่านั้นเองแหละ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “ส้ม ซูซุ” ยืนยันว่า…อีกไม่นาน “ครัวลุงนิด” น่าจะใกล้เปิดแล้วล่ะ ถึงเวลานั้นหวังว่าคงมีเวลาแท็กทีมมากับเค้าได้ เพราะปกติไม่ค่อยว่าง หรือบางครั้งก็ต้องไปกิจกรรมของอีซูซุ ที่มีอยู่มากมาย ยิ่งโควิด-19 คลี่คลาย รับรองไม่มีเวลาทำโน่นทำนี่แน่นอน
- “มิสเตอร์เอก” สุพัฒพงศ์ จันทร์พรหม
ก้อ…อย่างที่เขียนไว้ตั้งแต่ครั้งก่อน วันนี้ “รามอินทรา” ไม่ค่อยได้กริ๊งกร๊างคุยกับ “มิสเตอร์เอก” เหมือนแต่ก่อน ด้วยเหตุผล…ไม่ค่อยรับสายกัน บ่อยครั้งก็เลยรู้สึก…ลืมไปบ้าง? แต่…ก็ยังอยากเขียนถึง แม้ว่าข้อมูลเริ่มมีน้อยถึงน้อยมาก แต่…ก็จะพยายามเขียนถึง
ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่า…เกิดอะไรขึ้น เพราะติดต่อกันไม่ได้ จะถามไถ่พรรคพวกก็ไม่รู้จะถามไถ่ใคร เพราะปกติ…ส่วนมากก็มักจะติดตามข้อมูลจาก “รามอินทรา” ซะมากกว่า ก้อ…หวังว่า…อีกไม่นานคงมีเรื่องตามสายมาคุยด้วย เพราะไม่ยังงั้น…ยืนยันคงยากที่จะเขียนถึง “มิสเตอร์เอก” ต่อไปแล้ว
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “มิสเตอร์เอก” น่าจะยกมือยอมแพ้แล้วล่ะ เพราะพยายามจะติดตามหาข้อมูล แต่ก็จนปัญญาจริงๆ ทั้งๆที่ยอมรับยังเป็นอีกน้องชายที่ยังอยากจะเขียนถึง ยังไงก็ขอให้มีชีวิตที่มีความสุขกับครอบครัว และเติบโตกับชีวิตการทำงานต่อไป
- “เจ เอ.พี.” ธีรวัฒน์ ดุรงค์กวิน
น่าจะเป็นชีวิตที่แฮปปี้ของ “เจ เอ.พี” กับการเปลี่ยนแปลงชีวิตจาก “คนสื่อ” มาเป็น “คนบริษัท” ที่น่าจะเป็นความมั่นคงยิ่ง เพราะวันนี้…ชีวิต “คนสื่อ” นั้น ไม่ค่อยมั่นคงเหมือนเช่นในอดีต โดยเฉพาะ ในยุค “สื่อออนไลน์” ที่หาความมั่นคงในชีวิตได้ค่อนข้างยาก
ที่น่าสนใจ…วันนี้…สามารถปรับตัวเองเข้ากับชีวิตใหม่ได้อย่างชัดเจน เห็นได้ชัดเจนในทุกครั้งที่เจอะเจอกัน จะคอยดูแลทั้ง “คนสื่อ” ทั้ง “เจ้านาย” ยิ่งมาเจอ “ฝน เม็ดกลาง” มนสิชา สังข์สุวรรณ ที่ชอบให้โอกาสทีมงานได้ทำงานแบบสบายใจ ยินดีกัย “เจ เอ.พี.” จริงๆ
“รามอินทรา” จุ๊กจิ๊กถึง “เจ เอ.พี.” ก้อ…แค่อยากบอกมีอะไรอยากให้เขียนถึง มีอะไรอยากจะคุยด้วย ก็สามารถกริ๊งกร๊างมาคุยได้เสมอ เพราะยังไงก็เคยเป็น “คนสื่อ” มาด้วยกัน อยู่แค่ว่า…จะเชื่อมั่นในความเป็น “รามอินทรา” หรือไม่ เท่านั้นเอง เขียนยังงี้…หวังว่าจะโอเคกับ “รามอินทรา” นะครับ
ครบถ้วน 4 คน 4 สไตล์ จะเป็นใครบ้าง? น่าสนใจหรือไม่ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
6 กรกฎาคม 2565
