สัปดาห์ก่อน… “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ เรื่องราวของ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ก้อ…บังเอิญได้เจอกันอีกครั้งในวันถัดมา ยังคุยให้ฟังว่าได้นำมาเขียนใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” จน “เจ้านาย” เกิดความรู้สึกอินกับเรื่องราวในอดีต ถึงกับเอ่ยปากว่า คุยเรื่องความหลังเมื่อวันวานแล้ว รู้สึกได้ถึงความผูกพันและเส้นทางการต่อสู้ที่กว่าจะมีวันนี้…ไม่ใช่เรื่องง่าย ชีวิตคนรุ่นเรากว่าจะผ่านมาถึงวันนี้ เป็นเรื่องยากมาก ต้องต่อสู้กันมาอย่างยาวนาน แตกต่างจากคนรุ่นใหม่ ที่ชีวิตสบายกว่ากันเยอะเลย แต่ก็ทำให้คนรุ่นเราประสบความสำเร็จ และมีชีวิตที่ค่อนข้างสบายในบั้นปลาย ทำให้อยากเจอคนรุ่นเก่าๆ อยากมานั่งคยกันถึงเรื่องราวแห่งวันวานฟัง “เจ้านาย” แล้วรู้สึกคล้อยตามไปด้วย และ “รามอินทรา” อาจโชคดีที่ผ่านชีวิตช่วงนั้นมาได้ ถ้าเป็นวันนี้ก็คงจะยากลำบากกว่า คงไม่มีโอกาสที่จะวิ่งรอกทำงานวันละ 3 ที่ได้หรอก และทำให้สามารถหาเงินมาผ่อนบ้านได้สำเร็จอีกด้วย

ก้อ…เลยหายสงสัยแล้วล่ะ ทำไมวันนี้ถ้ามีเวลา หรือไม่มีแขกแวะเวียนมาหา “เจ้านาย” ก็มักจะหาเวลาว่างชะแว๊ปมาหา มานั่งคุยที่ห้องรับแขกของ “ยวดยาน” มาคุย กินของว่างบ้าง มานั่งคุยกันบ้าง บางครั้งก็มาสั่งให้เขียนโน่นเขียนนี่ให้บ้าง หรือบางครั้งก็มานั่งคุยถึงเรื่องราวของคนหรือแวดวงยานยนต์ไทย บางครั้งก็ถกกันถึงจุดต่างๆที่เห็นไม่ตรงกัน เหมือนเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดกัน ก้อ…เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไม? เพราะเรื่องราวบางเรื่องนั้น เป็นเรื่องที่ผ่านมานานแล้ว บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่ “รามอินทรา” หาข้อมูลมาเอง หรือบางครั้งก็เป็นข้อมูลเฉพาะของ “เจ้านาย” ก็ไม่น่าจะมีใครมานั่งถกนั่งคุยกับ “เจ้านาย” ได้หรอก เพราะบางครั้ง…บางเรื่อง…เหมือนจะถกๆกันด้วย เมื่อต่างมีข้อมูลที่ไม่ตรงกัน ซึ่ง “รามอินทรา” ก็สามารถคุยกับ “เจ้านาย” ได้แบบตรงๆ สามารถแสดงความคิดเห็นสามารถมีข้อเสนอแนะได้อีกด้วย ก็เป็นบรรยากาศของการเจอกันที่อยากเล่าให้ฟัง

วันนี้…บางครั้ง “รามอินทรา” เชื่อว่า…เรื่องราวแห่งวันวานนั้น เป็นเรื่องราวที่เป็นเหมือนประสบการณ์แห่งความจดจำ เป็นเส้นทางแห่งความสำเร็จที่อยากบอก…เป็นเรื่องยากมากยิ่งเมื่อย้อนดูเส้นทางที่ก้าวเดิน บางทียังเคยนึกเลยว่า ถ้าย้อนวันวานกลับมาเป็นวันนี้ จะยังสามารถก้าวเดินได้เช่นวันวานหรือไม่? โดยเฉพาะการต้องทำงานหาเงินผ่อนบ้าน การจะสามารถหางานทำได้ถึง 3 ที่ในวันเดียวนั้นเป็นเรื่องยากมาก หรือช่วงหนึ่งของชีวิต “รามอินทรา” ไม่ได้มีงานประจำ มีแต่งานชั่วคราวเท่านั้น แต่ก็สามารถหาเงินผ่อนบ้านได้ จำได้ว่า…มีอยู่ช่วงหนึ่งไม่มีงานประจำทำเป็นปีๆ แต่ก็ยังคงอยู่ได้ ผ่อนบ้านได้ เลี้ยงดูครอบครัวได้ โดยไม่เดือดร้อน หรือบางช่วงก็เคยขัดสนเกือบเอาตัวไม่รอด เป็นอีกชีวิตต้องสู้ที่ทำให้ “รามอินทรา” เป็นคนแข็งแกร่งในวันนี้ และสามารถมีความสุขมีครอบครัวที่มั่นคงและอบอุ่น เป็นอย่างยิ่งในวันนี้ ก้อ…เลยเข้าใจทำไม “เจ้านาย” ถึงอยากหาคนคุยถึงเรื่อราวแห่งวันวาน ที่มีทั้งความสุขและความทุกข์คละเคล้ากันไป

วันเปลี่ยน…ชีวิตเปลี่ยน ความสุขก็พลอยเปลี่ยนแปลงไปด้วย

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

21 มกราคม 2569