หนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้าวสู่ปีที่ 27 แล้ว สิ่งหนึ่งที่ “รามอินทรา” รู้สึกยินดีไม่แตกต่างจากความสำเร็จ ที่สามารถทำให้เป็นหนังสือพิมพ์ยวดยานฉบับเดียวที่ยังคงอยู่ อีกสิ่งหนึ่งที่รู้สึกยินดีควบคู่กันไป ก็คือการได้มีพื้นที่ของ “คนเขียนหนังสือ” ซึ่งเป็นงานที่ตัวเองรัก เพราะการเขียนหนังสือนั้น เป็นเหมือนต้นทางที่ทำให้ “รามอินทรา” มีความรู้สึกผูกพันกับคนยานยนต์ เป็นความผูกพันที่หลายคนนั้นแนบแน่นและห่วงใยกันจริงๆ ยอมรับ…ถ้าไม่มีคนยานยนต์คอยเป็นกองหนุน “รามอินทรา” ก็คงไม่มีพลังที่จะสามารถเขียนหนังสือให้อ่านกันเช่นทุกวันนี้ เพราะนอกจากความรักความผูกพันแล้ว ยังเป็นทั้งข้อมูลและตัวละคร ให้ได้นำมาเขียนเป็นเรื่องราวให้ได้อ่านกัน 27 ปี กับ 1,136 ฉบับนั้น ถือว่ายาวนานเป็นอย่างยิ่ง คงเกิดขึ้นไม่ได้คงไม่มี “รามอินทรา” ที่เป็นคนเขียนหนังสือ เฉกเช่นทุกวันนี้

ก้อ…แปลกนะ วันนี้ในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งถ้าเป็นเมื่อวันวาน “รามอินทรา” คงใช้ชีวิต “คนชอปปิ้ง” ที่มี “ห้างพันธ์ทิพย์” งามวงศ์วานเป็นจุดประจำ แต่…ถ้าจำไม่ผิด ตั้งแต่เกิดโควิด-19 เป็นต้นมา เหมือนจะบอกลากันไปเลย ไม่เคยแวะเวียนไปชอปปิ้ง ไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าหรือรองเท้า ที่เคยซื้อเป็นประจำ นานถึงนานมาก ใช้เวลาของวันหยุด นั่งเขียนหนังสือ วันละ 4 คอลัมน์ วันเสาร์เป็นของ “ยวดยาน” วันอาทิตย์เป็นของ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ไม่รู้ความอยากชอปปิ้งหายไปไหนหมด นานๆสักครั้งถึงจะออกไปเดินห้างกับครอบครัวบ้าง ไปกินข้าวกันบ้าง สิ่งที่แปลกใจตัวเองก็คือ ไม่ค่อยรู้สึกอยากจะออกจากบ้านไปไหน อยากเขียนหนังสือให้ได้ตามเป้ามากกว่า อยากเขียนให้จบ ด้วยอยากให้วันจันทร์-ศุกร์ ที่เป็นวันทำงานนั้น ได้มีเวลาว่างเพื่อมีงานเผื่อมีภารกิจอื่นๆ จะได้มีเวลาว่างจัดการให้เรียบร้อย หรือเผลอๆ อาจมีภารกิจด่วนๆ ก็จะได้จัดการให้เรียบร้อย

อีกเรื่องที่แปลกใจตัวเอง เป็นเรื่องอาหารการกิน ที่รู้สึกว่า…กินง่ายขึ้นไม่ค่อยเรื่องมาก ซื้อตั้งแต่เช้าบางครั้งก็ยังเก็บไว้กินเย็นได้ แตกต่างจากวันวานที่เรื่องกินเป็นเรื่องยุ่งยาก แถมเลือกมากอีกด้วย เมื่อวิถีชีวิตเปลี่ยนไป ทำให้รู้สึกสบายตัวมากขึ้น ไม่ค่อยเรื่องมาก ที่แปลกใจไม่ค่อยดิ้นรนเรื่องของอร่อย กินง่ายขึ้นเพราะกินน้อยลงด้วย รวมถึงการดูแลตัวเองเยอะขึ้น จนวันนี้…น้ำหนักตัวลดลงเหลือแค่ 70 กว่ากิโล ซึ่งเคยขึ้นไปจบเกือบ 90 กก. เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ รู้สึกสบายตัวมากขึ้น พยายามที่จะดูแลตัวเองมากขึ้นด้วย อีกเรื่องที่เคยกันทุกคน วันนี้ “รามอินทรา” กินข้าวแค่ 2 มื้อคือ เช้ากับเย็น ใครอยากชวนกินข้าวก็ได้แค่ขอนัดล่วงหน้าด้วย จะได้งดเช้ามากินเที่ยงแทน แต่ก็เป็นคนกินน้อยลงไปมาก จนใครที่กินข้าวด้วย อดทักไม่ได้ ก้อ…ไม่มีอะไร เป็นเรื่องปกติของ “รามอินทรา” ที่วันนี้กินน้อยลงจริงๆ ทั้งที่อาหารก็อร่อย แต่กินได้แค่นั้นแหละ

เป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ประจำสัปดาห์นี้ ที่หยิบมาเขียนให้อ่านกันตามสไตล์ของตัวเอง ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกัน เป็นกำลังใจให้กันต่อไปนานๆนะครับ

ด้วยความรักและคิดถึงทุกคน

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

11 มิถุนายน 2567