เข้าสู่ช่วงแห่งความยากลำบากกับงานที่เยอะขึ้น ไม่ว่าจะเป็นต้นฉบับยวดยานหรือต้นฉบับสูจิบัตร  เป็นอีกช่วงเวลาที่มีหน้าที่อย่างเดียวคือเขียนแล้วก็เขียน ก้อ…เป็นอีกความคุ้นชินที่อยู่คู่กันมานานถึงปีที่ 27 ก็ตั้งแต่ฉบับแรกยวดยาน ก็เริ่มฉบับแรกของสูจิบัตร บางครั้งพอย้อนเส้นทางก็รู้สึกว่า…ทำไมนานจัง นานจนกลายเป็นความคุ้นชิน นานจนเป็นเหมือนสิ่งที่อยู่คู่กันมา เป็นอีกความสำเร็จที่ควบคู่กันของทั้งยวดยานและสูจิบัตร มอเตอร์โชว์ บางครั้งก็เคยถาม…รู้สึกอย่างไรบ้าง กับความสำเร็จที่เกิดขึ้น เออ…พอคิดแล้วถึงได้รับรู้ว่านานจริงๆ ปีที่ 27…เหมือนว่า…เผลอแป๊บเดียว ทั้งๆที่นานมาก นานจนกลายเป็นอีกตำนานของสื่อสิ่งพิมพ์ ที่วันนี้ยังสามารถคงอยู่ได้ เป็นอีกเรื่องเหลือเชื่อที่ถ้าไม่คิดก็ไม่รู้สึกอะไร? คิดว่า…เพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน

แต่…ถ้าย้อนเส้นทางของหนังสือพิมพ์ยวดยาน คนที่อยู่ครบถึงปีที่ 27 ก้อ…เหลือแค่ “รามอินทรา” นี่แหละ เพราะมีทั้งคนเข้าและคนออก เป็นการเปลี่ยนผ่านที่เป็นสัจธรรม ไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่…ก็ต้องยอมรับว่า…ทุกคนที่ก้าวผ่านการเป็น “คนยวดยาน” ล้วนมีส่วนเสริมสร้างให้มีวันนี้ จะมากหรือน้อยก็ตามแต่ความรับผิดชอบ เคยถูกถามบ่อครั้งว่า…เหนื่อยมั้ย? ตอบตรงๆทุกครั้งเหนื่อยครับ แต่…พอได้เวลาต้องปิดต้นฉบับ พอได้เวลาที่ต้องทำงาน ความรู้สึกเหนื่อยก็หายไป ที่เหลือเป็นความผูกพันเป็นความรู้สึกที่เหมือนงานที่ต้องทำ แถมเป็นงานที่ชอบคืองานเขียนหนังสือ ซึ่งก็แปลกอีกเหมือนกัน เพราะชีวิตไม่เคยคิดว่า…จะมามีอาชีพเป็นคนเขียนหนังสือ ทั้งๆที่ไม่ได้เรียนจบมาทางด้านนี้ รวมถึงการเป็นคนทำงานด้านฝ่ายศิลป์ ที่ก็ไม่เคยได้เรียนมาเหมือนกัน แต่กลายเป็นความผูกพันเป็นอาชีพที่เลี้ยงดูตัวเองมาจนวันนี้ ล่วงสู่ปีที่ 27 แล้ว ขอบคุณตัวเองที่มีเส้นทางเส้นนี้

ก้อ…เป็นปีที่ 27 ที่ทำให้ “รามอินทรา” มีความเป็นปึกแผ่นในชีวิต เลยไม่แปลกใจทำไมถึงผูกพัน และรักการเขียนหนังสือ ซึ่งก็ต้องบอกว่าเรียนรู้ด้วยตัวเองแบบครูพักลักจำ แล้วค่อยๆฝึกฝน ค่อยๆเรียนรู้ รวมถึงการให้มีงานมีหน้าที่รับผิดชอบ ขอบคุณ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ที่เป็นผู้ให้โอกาสครั้งสำคัญ และทำให้ “รามอินทรา” และทุกนามปากกา และน่าจะเป็นอีกตำนานแห่งแวดวงคนยานยนต์เมืองไทยต่อไปอีกนานเท่านาน

วันนี้หรือพรุ่งนี้ “รามอินทรา” ยังคงทำหน้าที่เป็นคนสื่อสิ่งพิมพ์ต่อไป และยังคงเขียน จอ…จ่อ…จ้อ ให้ได้อ่านกันทุกสัปดาห์ ขอบคุณทุกคนยานยนต์ขอบคุณทุกการสนับสนุน ที่ทำให้เกิดภาพสวยงามอย่างทุกวันนี้ ขอให้ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันตลอดไป ขอให้สนับสนุนกันต่อไป

ขอบคุณจากใจจริงของ “รามอินทรา”

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

26 กุมภาพันธ์ 2568