ฟังคำทำนายของโหรดังเมืองไทย แล้วเกิดอาการหัวใจหัวใจหล่น…ใครที่มีงานทำปีนี้อย่าได้ตกงานเป็นอันขาด ขอให้ตั้งใจทำงานเกาะขาเก้าอี้เอาไว้แน่นๆ ฟังแล้วเหมือนเป็นเรื่องตลก แต่…ไม่ตลก เป็นเรื่องจริงด้วยเพราะแทบทุกโหร ทำนายคล้ายๆกัน สถานการณ์ด้านเศรษฐกิจน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง ข่าวการผลิตโรงงานปิดบริษัทเกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนจะสิ้นปี เป็นเหมือนสัญญาณบอกเหตุ ยังไงก็ต้องฟังหูไว้บ้าง เพราะเป็นคำทำนายส่วนใหญ่ที่มีความเห็นตรงกันซะด้วย อันที่จริง…ใครที่มีงานทำยังไงก็ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะทำให้ตัวเองตกอยู่ในความเสี่ยง ยิ่งถ้าปีนี้…เหตุการณ์เป็นดังคำทำนาย ก็ยิ่งเป็นเรื่องที่ต้องพึงระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง มีงานทำยังไงก็ยังมีเงินใช้ มีสวัสดิการดูแล อดทนไว้สักนิดเพื่อชีวิตที่สามารถดำรงอยู่ได้ ยินดีกับทุกคนที่มีงานทำนะครับ

สำหรับ “รามอินทรา” ก็ยังคงทำงานต่อไป ตราบใดที่ยังได้รับโอกาสจาก “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา รวมถึงยังโชคดีที่ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ยังคงได้รับความเมตตาจากคนยานยนต์ ก้อ…อย่างที่ถูกถามบ่อยครั้ง ยังไม่ยอมหยุดทำงานเหรอ แหม่…ยังคิดไม่ออกเลยว่า…ถ้าหยุดทำงานแล้วจะเป็นเยี่ยงไร อัลไซเมอร์น่าจะถามหาแน่นอน วันนี้…ได้คิดได้หาข้อมูล เพื่อมาเรียงร้อยให้ทุกคนได้ติดตามกัน ก้อ…ยากลำบากบ้าง สบายๆ บ้าง แล้วแต่จังหวะของตัวละคร และข่าวคราว ก็คละเคล้ากันไป แต่สุดท้าย…ก็คือการได้ใช้สมองได้ใช้สมาธิเพื่อเขียนเรื่องราวให้อ่านกันเท่านี้ก็มีความสุขแล้วล่ะ เคยเหมือนกันนะ ช่วงที่ต้องเขียนต้นฉบับล่วงหน้า ที่มีวันหยุดยาวติดต่อกัน พอเขียนเสร็จได้หยุดยาวๆ ยังรู้สึกเหงาๆ เลย เหมือนขาดอะไรบางอย่างไป แต่พอได้กลับมาเขียน ก้อ…โอเคเลย

ปี 2568… “รามอินทรา“ ยังเชื่อว่า…ทั้ง “ยวดยาน” และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ยังคงสามารถดำรงอยู่ได้ แม้อาจจะมียากลำบากบ้าง แต่เชื่อว่าจะสามารถก้าวผ่านไปได้แบบที่ผ่านมา ถือว่า… “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับฉบับเดียวของแวดวงคนยานยนต์ที่ยังคงมั่นคงที่สุด ยังได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากคนที่เคยสนับสนุน แม้อาจจะมีลดหย่อนไปบ้าง ก็น่าจะพอประคองตัวเองให้เอาตัวรอดแบบพบกันใหม่ปี 2569 ขอบคุณทุกความเชื่อมั่น ที่เป็นเหมือนคำบอกกล่าว… “รามอินทรา” ยังคงต้องเขียนหนังสือให้อ่านกันต่อไป เคยคุยกับพรรคพวกเขาพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ยังหาคนเลียนแบบได้ยาก เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ เป็นงานเขียนที่ต้องมีข้อมูล มีตัวละครและมีบุคลิกที่เป็นของตัวเอง อ่านแล้วรู้เลย…นี่แหละ “รามอินทรา” ตัวจริงเสียงจริง

เป็นอีกความสุขความสำเร็จในชีวิตของคนทำสื่อสิ่งพิมพ์ ที่ยอมรับเกินความคาดหมาย ขอบคุณที่ยังคงให้ จอ…จ่อ…จ้อ เป็นประจำทุกสัปดาห์ ขอบคุณที่ยังเป็นพลังใจสนับสนุน และติดตามผลงานกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ ไม่ยังงั้นคงยากจะมีวันนี้ ขอบคุณที่ยืนยันจะยังคงติดตามกันตลอดไป ไม่ปล่อยมือกันแน่นอน

ยืนยัน…จะเขียนเรื่องราวให้อ่านกันแบบถูกใจในทุกสัปดาห์

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

1 ธันวาคม 2568