น่าจะหมดร้อนกันแล้วล่ะ เมื่อฝนตกลงมาให้เย็นชุ่มฉ่ำกันแล้ว บางพื้นที่ก็ฉ่ำเกินจนน้ำท่วม เกิดความเสียหายต่อไร่สวน นี่แหละธรรมชาติที่มีเรื่องราวให้ต้องระมัดระวังกันทุกปี ร้อนก็ร้อนซะเปลืองค่าไฟ ฝนตกก็ตกซะไร่สวนเสียหาย แต่สุดท้ายก็เป็นเรื่องของธรรมชาติ ยังไงก็ต้องดูแลและติดตามข่าวสารกันบ้าง เคยสังเกตมั้ยว่า วันนี้…ถ้าเปิดโทรทัศน์ปุ๊บ จะได้ดูเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องคนเมาเหล้า ก็เป็นเรื่องคนเมายา หรือคนขี้ขโมย คิดสั้นๆง่ายๆ เล่นการพนันติดผู้หญิง สุดท้ายก็ตัดสินใจปล้นจี้ แต่ที่สุดท้ายกว่า…ไม่ติดคุกก็ถูกยิงตาย คนที่ต้องรับกรรมเป็นครอบครัวนั่นแหละ

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ แบบคนที่คุ้นชินบนหน้าจอสี่เหลี่ยม และที่น่าเบื่อกว่านั้นเป็นการติดตามขุดค้นเบื้องหน้าเบื้องหลังแข่งกัน ทำให้ต้องดูข่าวแบบนี้แบบละเอียดยิบ รวมถึงข่าวการเมืองที่มีแต่คำว่าผลประโยชน์ของนักการเมือง บางคนไม่เคยเป็นฝ่ายค้าน อยู่ฝ่ายชนะตลอด แถมยังมีตำแหน่งใหญ่โต แต่เชื่อมั้ย…ถ้ามีเรื่องอะไรก็ตามที่ประชาชนเดือดร้อน ก้อ…ไม่เคยเห็นนักการเมืองพวกนี้บริจาคแม้แต่สลึงเดียว และที่น่าเบื่อวันนี้…เห็นหน้าได้ทุกวัน ตรงไหนมีกล้องตรงนั้นมีกู ยืนหน้าซึมๆเป็นคนซื่อๆไม่รู้ว่าเป็นรูปแบบของนักการเมืองคุณภาพหรือเปล่า เอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์

ก้อ…ไม่รู้จะจอ…จ่อ…จ้อ เรื่องอะไร เลยหยิบภาพและบรรยากาศที่เห็นคุ้นชินทุกวันมาเขียนแก้ขัด เป็นอีกเรื่องราวบนหน้าจอสี่เหลี่ยม หรือบางครั้งก็ต้องทนดูการรีรัน ทั้งละครทั้งกีฬา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร รีรันจนจำได้ว่าเรื่องเป็นอย่างไร? กีฬาชนิดไหนใครชนะ สุดท้ายก็ปิดเครื่องนอนดีกว่า หรือบางทีก็เปิดเครื่อง แต่ไม่ได้ดูหรอก เปิดเป็นเพื่อนซะมากกว่า แล้วก็นั่งเขียนหนังสือไปเรื่อยเปื่อย นี่แหละวังวนจอสี่เหลี่ยมในยุคที่สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย แต่ละช่องก็ต้องหาทางเอาตัวรอด ไม่ยังงั้นก็ต้องปิดช่อง ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมกันไม่ได้ รีรันโอเคกว่ากัน จริงมั้ยครับ

เมื่อเป็นเยี่ยงนี้…ชีวิตของคนไทยจึงอยู่กับความจำเจ จนสะกดคำว่ารีรันได้แม่นยำ เปิดไปช่องไหนรีรันช่องนั้น เลยหยิบมาเขียนเป็น จอ…จ่อ…จ้อ ที่สักวันน่าจะมีรีรันกับเค้าบ้าง เผลอๆอาจไม่มีใครรู้ก็ได้ เพราะเขียนมานานเป็น 10 ปีแล้ว รีรันบ้างน่าจะโอเคนะ

เขียนเล่นนะครับ ไม่กล้าทำหรอกครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

8 พฤษภาคม 2567